آب ريختن بر مخرج بول زايد بر قدر واجب كه عبارت است از دو متل ما على الحشفه سنت است چهارم تقديم شستن هر دو دست از موضع زند بر ادخال آنها در انا و آب بر داشتن به جهت استنجا داخل مستحبات استنجاء است در مقنعهه و تهذيب و در فقيه تصريح شده كه دو بار مطلقا و در نقليه گفته است كه به طريقى كه از براى وضو سنت است قبل از وضو مراد آنكه از براى بول يك بار و از براى براز دو يا چنانچه در شرح تقرير كرده است و پيش من تخريج اين استحباب از مدرك شرعى و ادعاى شمول قول باقر صادق عليهما السلام اين حكم را چنانكه در ذكرى متصدى آن شده مقام تأمل است پنجم تقديم استنجاء از براز بر استبراء و استنجاء از بول بعد از اكمال استبراء بلا تأخير مستحب است و عمار ساباطى از ابى عبد الله الصادق عليه السلام روايت كرده است ششم تنحنح سه بار در استبرا سنت است مطلقا مرد را و زن را و فيما سبق ذكر كرديم كه سلارين عبد العريز بر مردان واجب مىداند و ابن الجنيد بر زنان هفتم به حسب اعتبار خصوصيت استنجاء مستحب است كه آب و آلات استنجاء مباح بوده باشد و اگر مغصوب باشد استنجاء به آن (اعتبار كه استنجاء است به آن) آلات مكروه خواهد بود اگر چه از جهت

(٩٣)