إثنا عشر رسالة - المحقق الداماد - ج ٣ - الصفحة ٣٣ - الوضوءات المستحبة

و كلام در آن مثل كلام در تجديد از براى سجده تلاوت است بعينه بيست وچهارم اقرب پيش من آنست كه تجديد وضو از براى هر چيزى كه وضو شرط كماليت آن است نيز مستحب است چنانچه علامه رحمه الله تعالى به آن حكم كرده و دليل عموم اطلاق احاديث صحيحه است و شيخ شهيد مستقرب نقى استحباب است بدليل براءت اصليه و من اين استقراب را به غايت بعيد و ضعيف مىدانم بيست و پنجم اكر متوضى كسى را از روى شهوت ببوسد خواه بوسيدن حلال باشد و خواه حرام سنت است كه اعاده وضو كند حديث در باب تقبيل مرد زن را وارد شده است و ظاهر متن حديث وجوب اعاده است اما حكم عام است و محمول است بر استحباب و مذهب ابن جنيد وجوب است بنابر ظاهر حديث و حديث زرارة از مولاى ما ابى جعفر الباقر عليه السلام نفى آن مىكند بيست و ششم متوضى اگر مس فرج زن كند حلالا وحراما اعاده وضو او را سنت است و ابن جنيد قايل به وجوب شده بنابر ظاهر روايت ابى بصير و صريح صحيحه زرارة مدافع وجوب است بيست وهفتم به اتفاق اصحاب وضو از براى سجده شكر نعمت متجدده سنت است خلاف در استحباب تجديد