نيز همين حكم دارد و همچنين حكم وضوى مريضى كه ديگرى را متولى غسل و مسح ساخته باشد و بعضى ميان تقيه و ساير اعذار فرق كرده اين حكم را به غير تقيه تخصيص كرده اند و اين فرق تحكم است چهل و هشتم جنب را از براى اكل و شرب در حال جنابت وضو سنت است اين است چهل و هشت موضع كه در اين مقام در كلام اصحاب داير و ميان متأخرين مشهور است و من مىگويم چند موضع ديگر در اين باب هست كه در اين مقام نشمرده اند و در مقامات متفرقه ذكر كرده اند اول وضو از براى استخاره در جميع انواع استخارات مستحب است دويم از براى دخول قبر هر يك از معصومين صلوات الله عليهم مستحب است به جهت تعظيم سيم اگر حدث اصغر در اثناى غسل جنابت متخلل شود واضح آن است كه وضو بعد از اتمام غسل مستحب است و بعضى به وجوب قايل شده اند دليل آن تمام نيست چهارم از براى جماع كه مقصود از آن فرزند باشد وضو سنت است و سبب سلامت فرزند باشد از كورى دل و نقصان عقل چنانچه در حديث وارد شده و اين غير وضو از براى مجامعت زن حاملى است و در باب آن وضو نيز حديث وارد است پنجم اگر كسى يقين داشته باشد در وضو و در وقوع حدث بعد از آن شك كند و متردد خاطر شود به مجرد

(٣٩)