إثنا عشر رسالة - المحقق الداماد - ج ٣ - الصفحة ٥٦ - التيمم عند العذر

رافع حدث تيمم بدل آن باشد در وقت تعذر و هر تيمم البته بدل از غسلى است يا وضويى الا در مواد معدوده كه تيمم مستقل است در اصالت و مستغنى است از اعتبار بدليت چنانچه ذكر كرديم مسألة بنابر قول مختار كه هر گاه حدث اصغر در اثناى غسل جنابت متخلل شود بعد از اكمال غسل ختم وضو به آن سنت است اگر بعد از اتمام غسل آب از براى وضو نبوده باشد تيمم بدل از آن وضو مستحب است به نيت بدليت بر وجه نذب و بر قول كسى كه ضم وضو را واجب مىداند اگر بعد از اكمال غسل از براى وضو آب نماند بدل از وضو تيمم به نيت بدليت بر وجه وجوب واجب خواهد بود مسألة در صورتى كه مكلف وضو كرده باشد و آب از براى تجديد وضو كه مستحب است نداشته باشد يا آب حاضر باش خوف تضرر مانع باشد از استعمال تيمم بدل از وضوى مجدد به نيت بدليت و قصد وجه استحباب مر او را مستحب خواهد بود و اين دو مسأله از فروع آن اصل است كه تيمم بدل از وضو و غسل است مطلقا چنانچه از قرآن و حديث مستفاد مىشود مسأله اشبه بلكه اصح آن است كه تحديد تيمم از براى هر نماز خواه فريضه و خواه نافله سنت است همچنان كه تجديد وضو سنت است چه حديث رسول الله صلى الله عليه وآله فرموده است الطهر على الطهر عشر