إثنا عشر رسالة - المحقق الداماد - ج ٣ - الصفحة ٧ - في النبوة الخاصة

بر آن منطوى و مشتمل است متحير و بهور و متفكر و مدهوش مانده پس حكيم حقيقى به هر دو معنى نيست الا قيوم واجب الذات جل سلطانه و هر چه در عالم امكان وجود يافته به قضا و قدر الهيت خيرات عالم متعلق اراده داخل قضاء بالذات شده است و شرور بالعرض از آن حيثيت كه لوازم خيرات كثيره و مصالح جليله است و در لطف و حكمت و فض و رحمت (و عنايت و عدالت الهى واجب است كه تكليف بندگان كند) به اراده و اختيار خود نه از روى جبر اضطرارايتان به حسنات و افعال جميله و اجتناب از سيئات و اعمال قبيحه نمايد حسن و قبح ذاتى افعال و اعمال مناط امر و نهى است الهى است و واجب است كه ابتعات انبيا و سفراء ارسال مرسلين وسادرعين كرده به طريق وحى و الهام به توسيط ملائكه و روح القدس كتب سماوى بر ايشان تنزيل نمايد و قوانين شرع و سنت و وظايف طاعت و عبادت وضع كند و وعده و وعيد و مجازات افعال حسنه و اعمال سيئه مهمل نگذارد و واجب است كه نبى را وصى و خليفه از جانب الله تعالى منصوب بوده باشد كه امام امت و حافظ سنت باشد و واجب است كه ائمه و انبياء از خطايا معصوم و از خطا مقطوم بوده باشند و پيغمبر ما صلى الله عليه وآله محمد صلى الله عليه وآله وسلم خاتم انبياء و اكرم مرسلين است و دين او افضل و اتم اديان و قرآن منزل بر او كتاب معين سماوى و كلام كريم الهى و نور عقلى