عن ابى عبد الله عليه السلام قال كان رسول الله صلى الله عليه واله يصلى صلوة الليل في شهر رمضان ثم يجنب ثم يؤخر الغسل متعمدا حتى يطلع الفجر مسألة بر قول مشترطين وقت مشروعيت غسلى از براى استباحت صوم آخر شب است تا طلوع فجر بيشتر از مقدار زمان غسل باقى نمانده باشد و قبل از آن وقت مشروع نيست و پيش ما كه قابل به اشتراط نيستيم قصد استباحت صوم در غسل مطلقا باطل است و غسل صحيح نيست الا اغسال استحاضه پس چون از آخر شب مقدار زمان غسل باقى ماند جنب و حايض منقطعة الحيض را سنت است غسل جنابت و غسل حيض به قصد رفع حدث از براى افضليت و اكمليت صوم خواه واجب و خواه مندوب بر وجه استحباب نه بر سبيل وجوب و چون فجر طالع شود نماز فرض به همان غسل صحيح است و بالجملة وقت (غسل از براى اباحت يا اكمليت صوم نظير وقت) وضوى ناهى است از براى نماز و تضيق در وقت اين غسل بيشتر است از تضيق در وقت آن وضو چه در مشروعيت اين غسل معتبر است كه البته معلوم باشد كه تا طلوع صبح مقدار كنجائى غسل باقى مانده است بى زياده و نقصان و اگر مكلف خواهد كه طريق احتياط را مرعى دارد و اولى آن است كه اگر مشغول الذمه باشد به نماز قضا در شب غسل كند به نيت وجوب از براى آن نماز قضا و اگر فارغ الذمه باشد از براى

(٤٨)