طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٨٨ - منع نمودن رواِیات از همغذاشدن با اهلکتاب، به جهت عدم اجتناب آنها از خمر و خنزِیر

الخمرَ و الخنزِیرَ.“»[١]

منع نمودن رواِیات از هم‌غذاشدن با اهل‌کتاب، به جهت عدم اجتناب آنها از خمر و خنزِیر

در اِین رواِیت تصرِیح بر طهارت ذاتِی است و اجتناب از مؤاکله، به جهت عدم اجتناب از تناول لُحوم خنزِیر و خمر است.

٢٢. محمّد بنُ الحسنِ، بإسناده عن سعد بنِ عبداللهِ، عن أحمدَ بنِ‌ الحسنِ بنِ علِیِّ بنِ فَضّالٍ، عن عَمرِو بنِ سعِیدٍ المَدائنِیِّ، عن مصدِّقِ بنِ صَدَقةَ، عن عمّارٍ السّاباطِی، عن أبِی‌عبداللهِ علِیهالسّلام، قال: «سَألتُه عن الرَّجلِ: هل ِیَتوَضَّأُ من کُوزِ أو إناءِ غِیرِه إذا شرِب منهُ علِی أنّه ِیهودِیٌّ؟ فقال: ”نَعَم!“ فقُلتُ: مِن ذلک الماءِ الّذِی شرب منهُ؟ قال: ”نَعَم.“»[٢]

در اِین رواِیت نِیز تصرِیح بر طهارت اهل‌کتاب است و امام علِیهالسّلام با تکرّر سؤال راوِی، جاِی هِیچ‌گونه شکِّی را باقِی نمِی‌گذارد.

٢٣. [علِیّ بن إبراهِیم] و عن أحمدَ بنِ إدرِیسَ، عن محمّدِ بنِ أحمدَ بنِ ِیحِیِی، عن أِیّوبَ بنِ نوحٍ، عن الوَشّاءِ، عمّن ذکَره، عن أبِی‌عبداللهِ علِیهالسّلام، أنّه کَرِه سُؤرَ ولدِ الزّنا، و سُؤرَ الِیهودِیِّ و النّصرانِیِّ و المُشرکِ و کُلِّ ما خالَفَ الإسلامَ؛ و کان أشدُّ ذلک عندهُ سُؤرَ النّاصبِ.[٣]

[١]. مستدرک الوسائل، ج ١٦، ص ١٩٩. ترجمه:

«اسماعِیل بن جابر مِی‌گوِید: به امام صادق علِیهالسّلام عرض کردم: فداِیت شوم. آِیا از غذاِی ِیهودِی و نصرانِی بخورم؟ فرمود: ”نخور!“ سپس حضرت فرمودند: ”اِی اسماعِیل! غذاِی آنان را به دلِیل اِینکه حرام باشد ترک نکن، بلکه به خاطر آنکه از نجاست و پلِیدِی که در غذاِی آنان است دور باشِی، ترک کن؛ چراکه در ظروف آنان شراب و گوشت خوک است.“» (محقّق)

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ١،ص ٢٢٩. ترجمه:

«عمّار ساباطِی مِی‌گوِید: از امام صادق علِیهالسّلام پرسِیدم: آِیا انسان مِی‌تواند از کوزه ِیا ظرف غِیر خود که از آن آب نوشِیده باشد با اِینکه ِیهودِی است، وضو بگِیرد؟ فرمود: ”بله.“ عرض کردم: از همان آبِی که از آن نوشِیده است؟ فرمود: ”بله.“» (محقّق)

[٣]. وسائل الشِّیعة، ج ١، ص ٢٢٩. ترجمه:

«نقل شده است که: امام صادق علِیهالسّلام از باقِی‌ماندۀ آب ِیا غذاِی ولدالزّنا و ِیهودِی و نصرانِی *