١٧. أبوعلِیِّ الأشعرِیُّ، عن محمّدِ بنِ عبدِالجبّارِ، عن صفوانَ بنِ ِیحِیِی، عن إسماعِیلَ بنِ جابرٍ قال: «قُلتُ لِأبِی‌عبداللهِ علِیه‌السّلام: ما تقول فِی طعامِ أهلِ الکتابِ؟ فقال: ”لاتَأکُلْهُ!“ ثُمّ سکَت هُنَِیئةً، ثمّ قال: ”لاتَأکُلْهُ!“ ثمّ سکَتَ هُنَِیئةً، ثمّ قالَ: ”لاتَأکُلْهُ! و لاتَترُکْهُ تقولُ: إنّهُ حَرامٌ! ولکن تترُکُه تَنَزُّهًا عنه؛ إنّ فِی آنِیَتهمُ الخمرَ و لحمَ الخنزِیرِ.“»[١]

در اِین رواِیت تصرِیح بر طهارت ذاتِی آنان است.

١٨. و بهذا الإسنادِ عن علِیِّ بنِ أبِی‌طالبٍ علِیهالسّلام: «أنّ النّبِیَّ صلَِّی الله عَلَِیه و آله دَعاهُ رَجلٌ من الِیهودِ إلِی طعامٍ، و دَعا معه نَفَرًا من أصحابِه، فقال النّبِیُّ صلَِّی الله علِیه و آله: ”أجِیبوا!“ فَأجابوا، و أجابَ النّبِیُّ صلِّی الله علِیه و آله فأَکَلَ.»[٢]

دلالت اِین رواِیت نِیز بر طهارت اهل‌کتاب، تامّ مِی‌باشد.

١٩. العَِیّاشِیُّ فِی تفسِیره، عن أبِی‌عبداللهِ عَلَِیهالسّلام فِی حدِیثٍ: «أنّه قال رجلٌ: ”فأِین قولُ اللهِ: (وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ)؟“ فقال أبوعبداللهِ علِیهالسّلام: ”کانَ أبِی ‌علِیهِ‌السّلام ِیقول: إنّما ذلک الحُبوبُ و أشباهُها.“»[٣]

[١]. الکافِی، ج ٦، ص ٢٦٤. ترجمه:

«اسماعِیل بن جابر مِی‌گوِید: به امام صادق علِیهالسّلام عرض کردم: راجع به غذاِی اهل‌کتاب چه مِی‌فرماِیِید؟ فرمودند: ”نخور!“ سپس مقدارِی سکوت کردند و سپس فرمودند: ”نخور!“ باز مقدارِی سکوت کردند و سپس فرمودند: ”نخور! امّا اِین‌طور نباشد که ترک غذاِی آنان را بکنِی و بگوِیِی غذاِیشان حرام است! بلکه غذاِیشان را ترک کن تا از آنچه در آن است به دور باشِی؛ در ظرف‌هاِی آنان شراب و گوشت خوک است.“» (محقّق)

[٢]. مستدرک الوسائل، ج ١٦، ص ٢٣٤. ترجمه:

«از امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام رواِیت شده است که فرمود: مردِی ِیهودِی رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم را به غذاِیِی دعوت نمود، و عدّه‌اِی از اصحاب را نِیز به همراه اِیشان دعوت کرد. حضرت فرمودند: ”دعوت او را اجابت کنِید!“ پس اصحاب دعوت او را اجابت کردند، و خود آن حضرت نِیز دعوتش را اجابت کرده و از غذا تناول نمودند.» (محقّق)

[٣]. مستدرک الوسائل، ج ١٦، ص ١٩٨. ترجمه:

«در تفسِیر عِیّاشِی آمده است: مردِی از امام صادق علِیهالسّلام پرسِید: ”پس گفتار خداوند *