المُعَلَِّی بنِ خُنَِیسٍ قال: «سمِعتُ أباعبداللهِ علِیهِ السّلام ِیقول: ”لابأسَ بالصّلاةِ فِی الثِّیابِ الّتِی ِیعمَلها المجوس و النّصارِی و الِیهود.“»[١]

٤. و بإسنادِهِ عن أحمدَ بنِ محمّدِ بنِ سعِیدِ بنِ عُقدةَ، عن أحمدَ بنِ الحسنِ، عن أبِیهِ، عن عبدِاللهِ بنِ جمِیلِ بنِ عِیّاشٍ، عن أبِی‌علِیٍّ البزّازِ، عن أبِیهِ قالَ: «سَألتُ جعفرَ بنَ محمّدٍ علِیهِ السّلام عن الثَّوبِ ِیعمَله أهلُ الکتابِ، أُصَلِّی فِیهِ قبلَ أن ِیُغسَلَ؟ قالَ: ”لابَأسَ، و أنِیُغسَلَ أحَبُّ إلِیَّ.“»[٢]

٥. محمّدُ بنُ ِیعقوبَ، عن محمّدِ بنِ ِیحِیِی، عن أحمدَ بنِ محمّدٍ و محمّدِ بنِ الحسِینِ، عن عثمانَ بنِ عِیسِی، عن سَماعةَ، عن أبِی‌بصِیرٍ، عن أبِی‌جعفرٍ علِیهالسّلام، قال: «قُلتُ له: الطَِّیلسانُ ِیعمَله المجوس، أُصَلِّی فِیه؟ قال: ”ألِیس ِیُغسَلُ بالماءِ؟“ قُلتُ: بلِی. قال: ”لابَأسَ.“ قُلتُ: الثَّوبُ الجَدِیدُ ِیعمَله الحائکُ؛ أُصَلِّی فِیه؟ قال: ”نعم!“»[٣]

٦. محمّدُ بنُ علِیِّ بنِ الحسِینِ، بإسنادِهِ عن أبِی‌جمِیلةَ، عن أبِی‌عبداللهِ‌ علِیهالسّلام، أنّه سَألهُ عن ثَوبِ المجوسِیّ: «ألبَسُه و أُصَلِّی فِیه؟ قال: ”نعم!“

[١]. وسائل الشِّیعة، ج ٣، ص ٥١٩. ترجمه:

«معلِّی بن خنِیس رواِیت مِی‌کند: از امام صادق علِیهالسّلام شنِیدم که فرمودند: ”نماز خواندن در لباسِی که مجوس و نصارِی و ِیهود مِی‌بافند و مِی‌دوزند، اشکالِی ندارد.“» (محقّق)

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ٣، ص ٥١٩. ترجمه:

«أبِی‌علِی بزّاز از پدرش نقل مِی‌کند که گفت: از جعفر بن محمّد علِیهماالسّلام راجع به لباسِی که اهل‌کتاب آن را مِی‌بافند و مِی‌دوزند، سؤال کردم که آِیا قبل از اِینکه شسته شود مِی‌توانم در آن نماز بخوانم؟ فرمودند: ”اشکالِی ندارد؛ امّا اگر شسته شود، در نزد من محبوب‌تر است.“» (محقّق)

[٣]. وسائل الشِّیعة، ج ٣، ص ٥١٩. ترجمه:

«أبِی‌بصِیر رواِیت مِی‌کند: به امام باقر علِیهالسّلام عرض کردم: آِیا در طَِیلسانِی که به دست مجوس ساخته مِی‌شود، نماز بخوانم؟ فرمودند: ”آِیا با آب شسته نمِی‌شود؟“ عرض کردم: بله. فرمودند: ”اشکالِی ندارد.“ گفتم: آِیا در لباس جدِیدِی که بافنده مِی‌بافد (و هنوز شسته نشده است) نماز بخوانم؟ فرمودند: ”بله.“» (محقّق)