طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٦ - پِیشگفتار

انتها و اِین بررسِی به نتِیجه رسِید؛ و از توفِیقات و الطاف الهِی اِینکه به نتاِیجِی درخشان و افق جدِیدِی از معرفت فقهِی و شناخت دست ِیافتِیم که قبلاً براِی ما دشوار مِی‌نمود و تصوّر دِیگرِی از مسئله براِی ما مطرح شده بود.

البتّه باِید اذعان نمود که فقه اجتهادِی شِیعه همواره اِین اجازه را به پوِیندگان مکتب امامت و ولاِیت عناِیت کرده است تا آزادانه و به دور از هر جنجال و غوغاِیِی بتوانند از متن ادلّه و حجج مدوّنۀ شرع، به حاقّ واقع و حقِیقت احکام در حدّ طاقت و توان بشرِی دست ِیابند. و ما باِید خداِی متعال را شاکر باشِیم و منّت هداِیت او را با جان و سرّ و سوِیداِی وجود خود پذِیرا باشِیم که ما را به مکتبِی هداِیت فرمود و در راه مستقِیم و صراط مستوِی اولِیاِیِی قرار داد که سرلوحۀ فرامِین و دستورات خود را به شِیعِیان، اتّباع حق و متابعت از واقع در هر زمِینه و ظرفِی و در هر رتبه و مجالِی و بالأخره در جمِیع حالات و اطوار مختلف حِیات قرار داده‌اند؛ و اِین نکته، رمز موفّقِیت و پوِیاِیِی دائمِی فقه تشِیّع و برترِی آن بر ساِیر مکاتب و ادِیان مِی‌باشد.

بدِیهِی است که اِین نوشتار هِیچ‌گاه درصدد ردع و ِیا تنقِیص کلمات و فتاواِی فقهاِی بزرگوار و زحمات و کوشش‌هاِی ارجمند آنان نمِی‌باشد؛ زِیرا همه در راستاِی وصول و بلوغ به احکام الهِی مأجور و محمودند.

امِید است محقّقان گرامِی و فضلاِی محترم با تدبّر و تأمّل شاِیسته، مواقع نقد و نقص را متذکّر شوند و نوِیسنده را رهِین لطف و کرامت خود قرار دهند. باشد که اِین اثر ناچِیز طلِیعه‌اِی جهت هرچه نزدِیک کردن انظار مختلف و آراءِ مبعّده از حق، و تحقِیق وحدت مطلوبه در افکار و فرهنگ ملل گردد؛ و من اللهِ التّوفِیقُ و علِیه التَّکلان.

مشهد مقدّس رضوِی علِی ثاوِیها آلافُ التّحِیّةِ و الثّناءِ

سِیّد محمّدمحسن حسِینِی طهرانِی‌

١٤ محرّم‌الحرام ١٤٢٣ هجرِی قمرِی‌