طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٩ - اقوال اهل سنّت در نجاست ظاهرِی و نجاست ذاتِی مشرکان

٢) هم‌چنِین ابوحامد محمّد غزّالِی در کتاب وجِیز؛[١]

٣) و ابن‌حجر عسقلانِی در کتاب فتح البارِی بشرح صحِیح البخارِی[٢] قائل به طهارت انسان‌اند.

٤) کذلک بدرالدِّین عِینِی؛ وِی در عمدة القارِی فِی شرح صحِیح البخارِی، جلد ٣، صفحه ٢٤٠ مِی‌گوِید:

... الآدمِیُّ الحَِیُّ لِیس بنَجِسِ العَِینِ.[٣]

٥) علاّمه آلوسِی در تفسِیر روح المعانِی، جلد ١٠، صفحه ٧٦ مِی‌گوِید:

اکثر فقها قائل به طهارت ذاتِی مشرکان مِی‌باشند.[٤]

اِینها جمله‌اِی از قائلِین به نجاست و طهارت ذاتِی مشرکان، از اهل سنّت مِی‌باشند.

و امّا از خاصّه و علماِی شِیعه، ظاهراً جمِیع آنها بر نجاست ذاتِی مشرکان اتّفاق نظر دارند.

[١]* امّا منظور از نجاست در اِین آِیۀ شرِیفه که مِی‌فرماِید: (مشرکِین نجس هستند.) نجاست معنوِیّه است که شارع مقدس، آن را بِیان نموده است؛ نه اِینکه مراد اِین باشد که ذات مشرکِین همانند خوک، نجس باشد.» (محقّق)

[٦٨]. الوجِیز، ج ١، ص ١١١.

[٢] .[٦٩]فتح البارِی، ج ١، ص ٣٣٤.

[٣]. ترجمه: «انسان زنده، نجس‌العِین نِیست.» (محقّق)

[٤]. روح المعانِی، ج ٥، ص ٢٦٩.