طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٣ - معانِی لغوِی لفظ «نجس»

بسم الله الرّحمن الرّحِیم‌

معانِی لغوِی لفظ «نجس»

«نجس» در لغت به معناِی قذارت و ناپاکِی است. در لسان العرب گوِید:

النَّجْسُ و النِّجْسُ و النَّجَسُ: القَذِرُ مِن النّاسِ و مِن کُلِّ شَِی‌ءٍ قَذِرتَهُ.

«نجس عبارت است از مردم ناپاک و پلِید، و هر چِیزِی که تو آن را ناپاک گردانِیدِی.»

و نَجِسَ الشِّی‌ءُ (بِالکَسرِ)، ِیَنجَسُ نَجَسًا، فهو نَجِسٌ و نَجَسٌ، و رَجُلٌ نَجِسٌ و نَجَسٌ.

و قالَ أبوالهَِیثَم فِی قَولِه (إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ)[١]: «أِی أنجاسٌ أخباثٌ.»

«ِیعنِی مشرکون خبِیث و پلِید مِی‌باشند.»

... و فِی الحدِیثِ عنِ الحسن فِی رَجُلٍ زَنِی بِامرَأةٍ تَزَوَّجَها، فَقالَ: «هو أنجَسَها و هو أحَقُّ بِها.»

«حسن بصرِی دربارۀ ازدواج مردِی که با زنِی زنا نموده است چنِین گفت: ”او آن زن را ناپاک گردانِیده است، و او سزاوارتر است از دِیگران به آن زن.“»

و النَّجِسُ: الدَّنِسُ. و داءٌ نَجِسٌ و ناجِسٌ و نَجِیسٌ و عَقامٌ: لا ِیُبرَأُ منه.

«نجس: به معناِی پلِید است. بِیمارِی نجس: ِیعنِی بِیمارِی غِیر قابل علاج.»

[١]. سوره توبه (٩) آِیه ٢٨.