طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩ - ثبات و عدم تبدّل فطرت و سرشت انسان

بسم الله الرّحمن الرّحِیم‌

و صلِّی اللهُ علِی سِیّدِ الأنبِیاء و المرسلِین محمّدٍ و آله الطّاهرِین‌

و لعنةُ الله علِی أعدائهم إلِی ِیومِ الدِّین‌

ثبات و عدم تبدّل فطرت و سرشت انسان

قبل از ورود در بحث طهارت و نجاست اصناف مختلف انسان، مقتضِی است به‌عنوان مقدّمه قدرِی در مسئلۀ دخالت دو اصل زمان و مکان در کِیفِیّت اجتهاد و استنباط حکم فقهِی و ِیا عدم دخالت آنها بحث شود.

براساس مکتب توحِید و وحِی ـکه استناد عالم خلق و ظهور در جمِیع مراتب آن، چه شهادت و چه غِیب، به مُبدِع و فاعل واحد أحدِی ِیعنِی ذات مجرّد و بسِیط بالإطلاق و غنِیّعنالغِیر در همۀ مراتب فعل و صفات و ذات مِی‌باشد؛ و کرِیمۀ شرِیفۀ (أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ)[١] دالّ بر تثبِیت استناد به نحو اطلاق است، و کذلک آِیۀ شرِیفۀ (وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ)[٢] و هم‌چنِین آِیۀ شرِیفۀ (وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ

[١]. سوره أعراف (٧) آِیه ٥٤. الله شناسِی، ج ٣، ص ١٥١، تعلِیقه ٢:

«آگاه باشِید که عالم خلق و عالم امر اختصاص به او دارد.»

[٢]. سوره عنکبوت (٢٩) آِیه ٦١. ترجمه:

«و اِی پِیامبر، اگر تو از اِین مردم شرک‌پِیشه بپرسِی که چه کسِی آسمان‌ها و زمِین را آفرِیده است *