چنِین بود، مِی‌فرمود: مشرکِین نباِید داخل مسجدالحرام شوند، نه اِینکه بفرماِید: «مشرکِین پس از امسال نباِید داخل مسجدالحرام شوند.» و اِین نکته، جاِی تأمّل و دقّت دارد.

علّت ترتّب حکم عدم قرب و نزدِیکِی به مسجدالحرام، بر نجاست مشرکِین

و امّا مطلب سوّم اِینکه: در آِیۀ شرِیفه، حکمِ مترتّب بر نجاست مشرکِین را عدم قرب و نزدِیکِی به مسجدالحرام ذکر کرده است؛ و اِین تعبِیر، مناسبتِی با قذارت ظاهرِی و نجاست ظاهرِی ندارد. زِیرا گرچه موجب تنجِیس مسجدالحرام مِی‌باشند، امّا تعبِیر به عدم اقتراب در مورد تنجِیسِ ظاهرِی، لغو و بِی‌معنا خواهد بود؛ و ما در هِیچ مورد از موارد نجاسات سراغ ندارِیم که فرموده باشند: چِیز نجس را حتِّی نزدِیک مسجد و ِیا مسجدالحرام نبرِید.

بنابراِین، هم‌چنان‌که خداِی متعال در توصِیف بِیت خود، عنوان طهارت و پاکِیزگِی را بر آن اطلاق نموده است، چنانچه در آِیۀ ١٢٥ از سورۀ بقره مِی‌فرماِید:

(وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ)،[١]

و در آِیۀ ٢٦ از سورۀ حج مِی‌فرماِید:

(وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَنْ لَا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ)،[٢]

مناسب با اِین پاکِیزگِی و طهارت ـکه قطعاً طهارت باطن و صفاِی‌ ملکوت بِیت‌الله‌الحرام

[١]. معاد شناسِی، ج ٧، ص ١٣٥:

«و ما به ابراهِیم و اسماعِیل عهد نموده و پِیمان بستِیم که شما دو نفر باِید خانه مرا براِی طواف‌کنندگان و اقامت‌گزِیدگان و رکوع و سجودکنندگان، پاک و پاکِیزه کنِید!»

[٢]. امام شناسِی، ج ٦، ص ٣٠:

«و ِیاد بِیاور اِی پِیغمبر، زمانِی را که محلّ عبادت قرار دادِیم براِی ابراهِیم مکان بِیت الله را و خطاب کردِیم که آن بِیت را براِی طواف طائفان و نماز‌گزاران و رکوع‌کنندگان و سجدهبجاِی‌آورندگان، پاک و طاهر گردان!»