طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٤٩ - نقد استناد فقها بر نجاست مشرکان بهواسطۀ آِیۀ شرِیفه

بسم الله الرّحمن الرّحِیم‌

نقد استناد فقها بر نجاست مشرکان به‌واسطۀ آِیۀ شرِیفه

اوّل اِینکه: بحث نجاست ذاتِی مشرکان و به‌طور کلِّی غِیر اهل‌کتاب از ساِیر کفّار، در کتب روائِی ما ذکر نشده است، و استناد فقها بر نجاست مشرکان منحصر است در آِیۀ شرِیفه:

(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ).[١]

و چنانچه ذکر شد، اِین آِیه دلالتِی بر نجاست ظاهرِیّه ندارد و مقصود از آن، خبث باطن و قذارت نفسانِی مِی‌باشد؛ مضافاً به رواِیاتِی که در باب رضاع و ِیا در باب نکاح و غِیره که دلالت بر عدم نجاست ذاتِی مشرکان دارد، وارد است.

مثلاً رواِیتِی است از:

حمِید بن زِیادٍ ... عن عبدالرّحمنِ بن أبِی‌عبدالله قال: «سَألتُ‌ أباعبداللهِ علِیهالسّلام: هل ِیَصلُحُ لِلرَّجلِ أنتُرضِعَ له الِیهودِیّةُ و النصرانِیّةُ و المشرکةُ؟ قال: ”لابَأسَ.“ و قال: ”امنَعوهُم مِن شُربِ الخمرِ.“»[٢]

[١]. سوره توبه (٩) آِیه ٢٨. امام شناسِی، ج ٦، ص ١١٣:

«اِی کسانِی که اِیمان آورده‌اِید، مشرکان نجس هستند؛ و بعد از اِین سال نباِید به مسجدالحرام نزدِیک شوند!»

[٢]. وسائل الشِّیعة، ج ٢١، ص ٤٦٥. ترجمه:

«عبدالرّحمن بن أبِی‌عبدالله مِی‌گوِید: از امام صادق علِیهالسّلام پرسِیدم آِیا براِی مرد جاِیز است *