طهارت انسان - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٨ - اقوال اهل سنّت در نجاست ظاهرِی و نجاست ذاتِی مشرکان

صرفاً براساس عدم امضا و رضاِیت شارع به اختلاط و رفتوآمد و حشرونشر با آنها مِی‌باشد، و در اِین مسئله جاِی تردِیدِی وجود ندارد؛ چنانچه از مفاد (وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ)،[١] مِی‌توان اِین معنا را استنباط نمود. و الله العالم.

و امّا در اهل سنّت، بسِیارِی از آنها قائل به نجاست ظاهرِی مشرکِین و غِیر مشرکِین، از اِین آِیۀ شرِیفه هستند؛ و افرادِی نِیز قائل به‌ طهارت آنها مِی‌باشند.

فخر رازِی‌[٢] و ابن‌رشد[٣] و ابن‌حزم‌ اندلسِی‌[٤] از جمله قائلِین به نجاست ذاتِی مشرکان مِی‌باشند. و امّا از جمله قائلِین به طهارت ذاتِی مشرکان مِی‌توان به افراد زِیر اشاره نمود:

١) عبدالرّحمن الجزِیرِی در کتاب الفقه علِی المذاهب الأربعة؛ وِی در جلد ١، صفحۀ ٦ مِی‌گوِید:

و الأشِیاءُ الطّاهرةُ کثِیرةٌ: منها الإنسانُ، سَواءٌ کان حَِیًّا أو مَِیِّتًا؛ کما قال تعالِی: (وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ).[٥] أمّا قولُه تعالِی: (إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ)، فالمرادُ بهِ النَّجاسةُ المعنوِیّةُ الّتِی حَکَمَ بها الشّارعُ، و لِیس المرادُ أنّ ذاتَ المشرکِ نَجِسةٌ کنَجاسةِ الخِنزِیرِ.[٦]

[١]. سوره توبه (٩) آِیه ٢٨. امام شناسِی، ج ٦، ص ١٣٣:

«و اگر شما خوف و هراسِی از تنگ‌دستِی و عائله‌مندِی دارِید، پس به زودِی خداوند اگر بخواهد شما را از فضل خود غنِی و بِی‌نِیاز مِی‌گرداند.»

[٢]. التّفسِیر الکبِیر (مفاتِیح الغِیب)، ج ١٦، ص ٢١.

[٣]. بداِیة المجتهد، ج ١، ص ٢٧.

[٤]. المحلِّی، ج ١، ص ١٢٩.

[٥]. سوره إسراء (١٧) آِیه٧٠.

[٦]. الفقه علِی المذاهب الأربعة و مذهب أهل البِیت علِیهمالسّلام، ج ١، ص ٦٤. ترجمه:

«اشِیاء طاهر و پاک فراوا‌ن‌اند؛ از جملۀ آنها انسان است، چه زنده باشد ِیا مرده، همان‌گونه که خداوند متعال مِی‌فرماِید: (همانا بنِی‌آدم را گرامِی داشتِیم.) *