ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - راه هاى نرفته!
چگونه بايد حرف بزنيم؟ به مؤمنان چه بايد بگوييم و به بقيّه چه؟ و چگونه برنامهريزى كنيم؟
موعود: به دو موضوع و پايه اساسى توجّه داريد. جامعه هدفتان كجا بود؟ جمعيّتى كه اين سخنان را متوجّه آنان مىدانيد، عموم مردم كوچه و بازارند؟
آقاى نصيرى: نه، خواصّ جامعه، متفكّران، روحانيون، علما و دانشگاهيان مخاطب اين بحثهاى نظرى هستند.
موعود: پس عموم مردم مقصّر نيستند، آسيب پذيرند و مظلوم واقع شدهاند؟
آقاى نصيرى: بله
موعود: پس اين سخن به اين معنا نيست كه جمعيّت جمعى از صاحب منصبان و متولّيان امور مختلف چنانكه شايسته است، با وجود داشتن وسعت و امكانات حكومتى از وظايف خود شانه خالى كردهاند؟
آقاى نصيرى: من مىخواهم از زاويهاى به موضوع نگاه كنم كه آنها را هم تا حدّى تبرئه كنم. بسيارى از ما دچار جهل مركّب بودهايم. مثلًاً شناخت دقيقى از غرب و مدرنيته قبل و بعد از انقلاب نداشته و هنوز هم نداريم. البتّه پيشرفتهايى صورت گرفته و كارهايى انجام شده است. شما يك نظام آموزشى غربى در دانشگاهها داشتهايد كه هنوز هم هست. يك نظام آموزشى هم در حوزه وجود داشته كه طى چند دهه اخير به شدّت فلسفه و عرفان زده شده و از معارف قرآن و اهل بيت (ع) فاصله گرفته و اخيراً هم به شدّت مدرك زده شده است. همه اينها ما را به اينجا مىرساند كه فلك زدگى خودمان را در دوران غيبت درك كنيم و عمق فاجعه و مصيبتى را كه ظاهر نبودن امام معصوم (ع) براى ما ايجاد مىكند، بفهميم.
شما در وضعيّت فلك زدگى اين جورى، يك نظام تشكيل دادهايد و طبيعى است كه وسعتان براى اصلاح محدود باشد.
موعود: به فرض شروع چنين مطالعهاى ضرورى بوده است كه در روز اوّل اتّفاق مىافتد و حالا با تأخيرى ٣٢ ساله مىخواهيم شروع كنيم، مىخواهيم پايهاى بگذاريم و برويم به نقطهاى كه ما اصلاحات ٣٠، ٤٠ درصدى مبتنى بر امر واقع، حقايق دينى و معارف صحيح داشته باشيم گمان مىكنيد براى رسيدن به پايهاى قابل اعتماد، به چه ميزان زمان نياز داريم؟
آقاى نصيرى: اگر ديدگاهى را كه عرض كردم جمع قابل توجّهى از خواصّ جامعه بپذيرند و امكانات رسانهاى و تبليغى در اختيار داشته باشند، معتقدم ظرف چند سال، اتّفاقات خوبى مىافتد. رساندن خواص به اين باور، خود يك برنامه جداست و تا آنان به اينجا نرسند، هيچ كارى نمىشود كرد. اصل مشكل ما با خواص است.
موعود: و به دنبالش بايد در بسيارى از تصميمها تخفيفهاى زيادى بدهيم.
آقاى نصيرى: خيلى نياز به تخفيف دادن ندارد. مگر همين الآن در بسيارى از عرصهها با تخفيف كار نمىكنيم؟ مسئله، عمدتاً تفهيم اين موضوع به خودمان و جامعه است كه وزن واقعى دينى بودنمان و وسعمان براى دينى بودن، روشن شود؛