تعامل با اديان اين‌گونه است كه ابتدا بايد اديان بشرى و باطل كنار گذاشته شوند و شريعت و دين واقعى نشان داده شود. در احاديث معصومان (ع) آمده است كه ايشان سپاه خود را روانه مى‌سازد و از «غار انطاكيه»، تابوت سكينه را خارج مى‌سازند و در آن تابوت، نسخه‌اى از تورات و نسخه‌اى از انجيل وجود دارد و بر اين اساس، با اديان ديگر به احتجاج مى‌پردازند. اين روايت نكات زيادى در بردارد از جمله اينكه ايشان، محلّ اين تابوت را مى‌دانند و مسئله احتجاج براى اثبات دين حق، اهمّيت زيادى دارد؛ زيرا انسان با دليل و برهان مى‌تواند چيزى را بپذيرد و به آن اعتقاد پيدا كند.

ظهور مقدّس ايشان و حوادث مربوط به آن به اين محاجّه‌ها محدود نمى‌شود و خداوند كمك خود را مى‌فرستد. فرود آمدن حضرت مسيح (ع) و نماز خواندن پشت سر امام (ع) تنها براى تشويق مسيحيان به پيوستن به دين اسلام و امام مهدى (ع) است.

استاد على كورانى دراين باره گفته است: خداوند حضرت موسى (ع) را براى اين هدف ذخيره قرار داده است؛ زيرا مسئله پيروز و چيره ساختن دين حق، اهمّيت زيادى دارد. نكته ديگر اينكه دين مسيحيت در حال حاضر گسترش زيادى يافته و شمار زيادى از مردم در جهان پيرو اين دين هستند و قدرت زيادى در جهان دارند. هدف اصلى امام مهدى (ع)، حكم‌فرما ساختن دين اسلام و تشريح احكام واقعى آن براى مردم است تا مردم آن را بپذيرند و با توجّه به اين، حكومت امام مهدى (ع) در حقيقت، دوران انتقال از تشتّت و چند دستگى و رسيدن به يكپارچگى فكرى و مذهبى است.

ردّ اديان ديگر يا همزيستى مسالمت آميز

در طول تاريخ، اديان در برخورد با هم، دو روش را برگزيده‌اند: ١. زندگى مسالمت‌آميز در كنار هم؛ ٢. ردّ اديان ديگر.

امام مهدى (ع) هنگام ظهور و تحقّق وعده الهى و گسترش دين الهى، درصدد رد كردن اديان و شرايع ديگر نيست، بلكه هدف اصلى ايشان، كنار گذاشتن تحريفات مختلف در اديان آسمانى است و اين چيزى جز پديدار ساختن حقّ و حقيقت براى مردم و حاكم ساختن دين خالص و ناب اصيل الهى نيست.

پى‌نوشت:

[١]. سوره صف (٦١)، آيه ٦.