الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٤٠ - صفت اصحاب مهدى

وعده نكنند ٢٣- گندم و جو را احتكار نكنند ٢٤- كسى كه بآن‌ها پناه مى‌برد نكشند ٢٥- شكست خورده را تعقيب نكنند ٢٦- خونى را (بنا حق) نريزند ٢٧- بكشتن شخص مجروح اقدام ننمايند ٢٨- لباس زبر و خشن بپوشند ٢٩- متكاى خود را خاك قرار دهند ٣٠- نان جو بخورند ٣١- بچيز كم راضى باشند ٣٢- براى خدا آن طور كه بايد و شايد جهاد نمايند ٣٣- مشك و بوى خوش ببويند ٣٤- از نجاست دورى كنند (شش خصلت از خصال مذكوره در حديث نبود- مترجم).

و آن حضرت هم با آن‌ها شرط ميكند كه معاشر و ملازمى انتخاب نكند، هر مكان و زمانى كه آن‌ها بروند او هم برود، بچيز كم قانع باشد، زمين را بعون خدا پر از عدل و داد نمايد آن طور كه پر از ظلم جور شده باشد، خدا را آن طور كه بايد و شايد عبادت كند، خراسان براى آن حضرت فتح خواهد شد. اهل يمن مطيع او خواهند شد، لشكرها از يمن او را استقبال ميكنند، شهسوار همدان و خولان او را بطرف اوس و خزرج ميبرد، بازوى او بوسيله سليمان تقويت مى‌شود، جلو او عقيل و على خواهد بود، راننده او حرث است، طايفه مضر پشتيبان او خواهند بود كه جلو مى‌روند با قبيله بجيله و ثقيف و مجمع و غداف مخالف است، با لشكرها حركت ميكند تا اينكه وادى‌هاى فتنه متروك شوند.

حسنى با دوازده هزار نفر بآن حضرت ملحق مى‌شود آن بزرگوار بحسنى ميگويد: من از تو به اين امور سزاوارترم، او در جواب گويد:

دليل و برهان تو چيست؟ پس آن حضرت به پرنده اشاره مى‌كند بر كتف مباركش فرود مى‌آيد، عصاى خود را غرس ميكند سبز مى‌شود