الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٣٨ - صفت اصحاب مهدى
از حران يك نفر- از بالس يكنفر- از قبيح يك نفر- از طرطوس يك نفر از قصر يكنفر- ازادنه يكنفر- از خمرى يكنفر- از عرار يك نفر- از قورس نفر- از انطاكيه يكنفر- از حلب سه نفر- از حمص دو نفر- از دمشق چهار نفر- از سوريه يكنفر از قسوان يك نفر- از قيموت يكنفر از صور يكنفر- از كراز يكنفر از اذرح يكنفر- از عامر يك نفر از دكار يك نفر- از بيت المقدس دو نفر- از رمله يكنفر- از بالس يك نفر از عكا دو نفر- از عرفات يك نفر از عسقلان يك نفر- از غزه يك نفر- از فساط چهار نفر- از قرميس يك نفر- از دمياط يك نفر- از محله يك نفر- از اسكندريه يك نفر- از برقه يكنفر- از طنجة يك نفر- از افرنجه يك نفر- از قيروان يك نفر- از سوس اقصى پنج نفر- از قيرص دو نفر از جميم سه نفر- از قوص يكنفر- از عدن يكنفر- از علالى يك نفر- از مدينه رسول خدا ٦ ده نفر- از مكه چهار نفر- از طائف يك نفر- از دير يكنفر- از شيروان يكنفر- از زبيد يكنفر از صرو، ده نفر- از احساء يك نفر- از قطيف يكنفر- از هجر يكنفر- از يمامه يكنفر، على ٧ فرمود: پيغمبر ٦ آنها را براى من شماره كرد (٣١٣) نفر شدند مطابق عدد اصحاب بدر خدا آنها را از مشرق و مغرب زمين بيك چشم بهم زدن نزد خانه كعبه جمع مىكند، چون اهل مكه آنها را مشاهده ميكنند ميگويند: سفيانى ما را بدور خود جمع كرده آنگاه چون بر اهل مكه وارد ميشوند گروهى را مىبينند كه به دور كعبه اجتماع كردهاند و تاريكى و ظلمت از ميان آنان رخت بر بسته و صبح اميد آنها طلوع كرده و بيكديگر صدا زده ميگويند:
نجات (شايد منظور اين باشد كه ما نجات يافتيم؟) مردمان شريف نگاه مىكنند و امراء آنها غرق در فكرند.