الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٦٦ - صفت عدل در زمان مهدى

سعيد بن مسيب گويد: عبد الملك مروان نامه‌اى بمن نوشت: آيا در روز قتل امام حسين ٧ علامتى در كار بود؟ سعيد بن مسيب در جوابش نوشت: آرى در بيت المقدس هيچ سنگريزه‌اى را حركت نميدادند مگر اينكه خون تازه در زير آن يافت ميشد.

عبد اللَّه بن بريده از پدرش روايت كرده كه روزى رسول اللَّه ٦ خطبه ميخواند كه ناگاه امام حسن و امام حسين ٧ در حالى كه هر كدام پيراهن قرمزى پوشيده بودند مى‌آمدند و بزمين ميخوردند. راوى گويد:

پيغمبر خدا ٦ از منبر بزير آمد و آن دو بزرگوار را بلد كرد و فرمود: خدا راست فرموده كه:

أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ*[١] من به اين دو كودك نظر كردم كه مى‌آيند و بزمين مى‌خورند نتوانستم صبر كنم تا اينكه حمدم را قطع كردم و ايشان را بلند كردم.

(باب سى و سوم:) ابو عمّار گويد: همسايه جابر بن عبد اللَّه براى من نقل كرد كه من از سفر آمده بودم و جابر بديدن من آمده سلام كرد و بعد از آن تفرقه و بى‌وفائى مردم را براى او گفتم و او شروع كرد بگريه و گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم كه ميفرمود: مردم فوج فوج داخل دين شدند و فوج فوج هم از دين خارج خواهند شد.

(باب سى و چهارم:) عمر بن خطاب از حضرت محمّد بن عبد اللَّه ٦ روايت كرده كه فرمود:

[١] سوره انفال، آيه( ٢٨) يعنى: جز اين نيست كه اموال و اولاد شما فتنه‌اند- مترجم.