الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٦٨ - نزول عيسى ع و نماز خواندن او پشت سر امام زمان ع

سلطنت كفار گرفته خواهد شد، سلطنتى براى غير از اسلام نيست، زمين چون سفره نقره مى‌شود، زمين گياهان خود را آن طور ميروياند كه در زمان آدم ٧ بوده، چند نفر كه بدور يك گرده نان جمع شوند (و از آن بخورند) همه آن‌ها را اسير ميكند، يك عدد انار را كه چند نفر بخورند آن‌ها را سير ميكند، (قيمت) گاو چنين و چنان (ارزان) مى‌شود (قيمت) اسب چند درهمى خواهد شد.

(باب صد و هشتاد و هفتم:) كعب ميگويد: عيسى بن مريم نزديك پل سفيدى كه جنب دروازه دمشق است نزول ميكند در حالتى كه قطعه ابرى او را حمل ميكند و دو دست خود را بر كتف دو ملك نهاده و دو ريطه‌[١] با آن حضرت است كه يكى از آن‌ها را پوشيده و ديگرى را نپوشيده و موقعى كه سر خود را بزير مى‌اندازد شيئى شبيه به لؤلؤ از آن ميچكد.

پس ملت يهود نزد آن حضرت آمده ميگويند: ما اصحاب تو هستيم، آن بزرگوار مى‌گويد: دروغ ميگوئيد، سپس نصارا خدمت او آمده مى‌گويند: ما ياران توايم، ميفرمايد: دروغ مى‌گوئيد، بلكه اصحاب من مهاجرينى هستند كه باقيمانده اصحاب جنگ و جهادند.

بعد از آن مى‌آيد در مجمع مسلمين و مى‌بيند كه آن‌ها با خليفه خود نماز ميخوانند، عيسى عقب ميماند كه به او اقتداء كند؛ خليفه مسلمين بعيسى مى‌گويد: جلو به ايست تا بتو اقتدا كنيم ميگويد: نه، شما با اصحاب خود نماز بگذار زيرا كه خدا از تو راضى است، من براى اينكه‌

[١]- ريطه روپوشى است كه روى لباس براى سرما و غيره مى‌پوشند.

اقرب الموارد.