الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٦٠ - بيانى از سيد بن طاوس

وَ لَوْ تَرى‌ إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ‌[١] و مردى از لشكر براى طلب ناقه خود خارج مى‌شود وقتى كه بر مى‌گردد احدى از آنها را نيافته و حس نميكند و آن، كسى است كه خبر آنها را بمردم خواهد داد.

(باب صد و شصت و ششم:) ابن مسعود ميگويد: لشكرى بسوى مدينه فرستاده مى‌شود كه زمين آن‌ها را بين حمار و مر فرو مى‌برد و نفس زكيه كشته خواهد شد. و حديث آن لشكرى را كه به مدينه ميرود و زمين آن‌ها را فرو مى‌برد ذكر كرد.

كعب ميگويد: لشكر دوازده هزار نفرى بسوى مدينه متوجه ميشوند و در بيداء زمين آنها را فرو ميبرد.

[بيانى از سيد بن طاوس‌]

(فصل) سيد بن طاوس مى‌گويد: از اخبار اين طور بدست مى‌آيد كه زمين آن لشكرى را كه بطرف مكه ميفرستند فرو مى‌برد و بعيد نيست كه بسوى مكه و مدينه لشكر بفرستند.

و در حديثى است: آن منادى كه در بيداء ندا ميكند زمين آنها را فرو برد خدا است. و در بعضى از روايات است كه جبرئيل ٧ خواهد بود.

(فصل) ياقوت حموى در معجم البلدان مى‌گويد: بيداء اسم زمين نرمى‌

[١]- سوره مباركه« سبا» آيه« ٥٠» يعنى اگر به بينى آن موقعى را كه ميترسند و راه فرار ندارند و از امكان نزديكى گرفته خواهند شد- مترجم