الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٦٤ - ضعيف شدن اسلام به نحوى كه كسى نتواند بگويد لا إله إلا الله *

كه فرمود: كار فتنه بجائى ميرسد كه احدى نميگويد: (لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ*) و بعضى گفته‌اند: نميتوان گفت: اللَّه اللَّه، رئيس و بزرگ دين بوسيله پست فطرتها مضروب مى‌شود، بعد از آن خدا قومى را ميفرستد كه چون زباله و برگ درختى هستند كه سيل آورده باشد و من اسم امير و محل خواباندن شتران آن‌ها را ميدانم.

(باب صد و هشتاد و دوم:) محمّد بن حنفيه ميگويد: خليفه‌اى از بنى هاشم وارد بيت المقدس مى‌شود كه زمين را پر از عدل و داد خواهد كرد، بيت المقدس را طورى بنا ميكند كه نظير آن بنا نشده باشد و مدت چهل سال خلافت ميكند و در آن هفت سال اخير خلافتش اصلاح امور روم بدست او خواهد بود بعد از آن به او خيانت ميكنند و در شهر عمق (يا محلى كه فاضلاب جمع مى‌شود) از غم و اندوه ميميرد، آنگاه مردى از بنى هاشم لباس خلافت مى‌پوشد و شكست آن قوم و فتح قسطنطنيه بدست او انجام خواهد گرفت، بعد از آن بسوى روميه (شهرى است در مدائن يا در روم- قاموس) حركت كرده آن را فتح مينمايد و گنجهاى آن را با اطاق يا سفره غذا خورى حضرت سليمان بن داود ٧ استخراج ميكند پس بطرف بيت المقدس مراجعت خواهد نمود، و دجال در زمان او خروج ميكند و عيسى بن مريم ٧ از آسمان نزول كرده پشت سر آن حضرت نماز ميخواند.

(باب صد و هشتاد و سوم:) كعب ميگويد: پادشاهى كه در بيت المقدس ساكن است لشكرى بسوى هند ميفرستد و هند را فتح كرده گنج و جواهرات آن را گرفته‌