الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٤٠ - علت رفتن سفيانى در مدينه

سفيانى لشكرى بمدينه ميفرستد كه بر هر يك از آل محمّد ٦ قدرت پيدا كنند بگيرند و مرد و زنهائى را از بنى هاشم بكشند، در اين موقع است كه مهدى و مستنصر از مكه بمدينه فرار ميكنند، پس آنها را تعقيب ميكنند در صورتى كه آنها بحرم امن خدا ملحق شده‌اند.

كعب ميگويد: اهل مدينه جبليه مستأصل خواهند شد و نفس زكيه كشته مى‌شود. ابن عمر گويد: علامت جنگ مدينه آنست كه امير مصر بيايد. و در حديث ديگر است كه وقتى در مدينه آمدند در مدت سه روز اهل آن را ميكشند.

[علت رفتن سفيانى در مدينه‌]

(باب صد و هشتم:) عبد السلام بن سلمه (گويد): از ابو قبيل شنيدم: سفيانى لشكرى بمدينه ميكشد و امر ميكند هر كسى را كه از بنى هاشم در آنجا باشد حتى زنهاى آبستن را بكشند، اين كار را بعلت آن ميكند كه يك نفر هاشمى با اصحاب خود از طرف مشرق خروج ميكند (سفيانى) ميگويد اين چه بلائى است كه اصحاب من غير از آن افرادى كه قبل از آن‌ها بودند كشته شدند پس بقتل آنها فرمان ميدهد بطورى كه احدى در مدينه شناخته نميشود و از مدينه بطرف بيابانها و كوه‌ها فرارى ميشوند حتى زنان آن‌ها فرار خواهند كرد.

چند روزى لشكر او (سفيانى) در ميان آنها شمشير ميكشد و بعد از آن خود دارى مينمايد، در بين آن مردم كسى ظاهر نميشود مگر اينكه ترسان خواهد بود، تا اينكه مهدى ٧ در مكه ظهور كند، موقعى كه آن حضرت در مكه ظهور كرد باقيمانده (بنى هاشم) در مكه بدور او اجتماع ميكنند.