الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٥٩ - صفت عدل در زمان مهدى

علامتى طلوع كند.

(باب بيست و هفتم:) على بن زيد گويد: عبد اللَّه بن عمر نامى از مهدى ٧ برد اعرابى (كه در آن جا بود) گفت: مهدى معاوية بن ابى سفيان است، ابن عمر گفت: اين طور نيست كه تو ميگوئى بلكه مهدى ٧ آنست كه عيسى پشت سر او نماز ميخواند.

ابو صادق از حضرت على بن ابى طالب ٧ روايت كرده كه فرمود:

كسى كه بميرد و امامى براى او نباشد مثل مردم جاهليت مرده است.

معاوية بن ابى سفيان از حضرت محمّد بن عبد اللَّه ٦ روايت كرده كه فرمود: كسى كه بدون امام بميرد چون مردمان جاهليت مرده است.

(باب بيست و هشتم:) على بن ربيعه ميگويد: على بن ابى طالب ٧ فرمود: پيغمبر خدا ٦ با من عهد كرد كه (بعد از آن حضرت) با سه طايفه قتال نمايم:

١- ناكثين ٢- قاسطين ٣- مارقين.

(باب بيست و نهم:) ابو سعيد خدرى از رسول اكرم ٦ روايت كرده كه فرمود:

وقتى كه ديديد معاويه در منبر خطبه ميخواند سر او را با شمشير بكوبيد.

عبد اللَّه از رسول خدا ٦ روايت كرده كه فرمود: وقتى كه معاويه را بر منبر من ديديد او را بكشيد.

حسن از آن حضرت روايت كرده كه فرمود: موقعى كه معاويه را بر منبر من ديديد او را بقتل برسانيد.