الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٦ - عبور على

معنى اين آيه چيست كه خدا مى‌فرمايد: فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً[١] لفظ كتاب در اين آيه بمعناى نبوّت و لفظ حكمت بمعناى سنّت و كلمه ملك بمعناى خلافت است و ما هم آل ابراهيم هستيم و امر خدا نسبت بما و آنها يكى است و سنت در بين ما و آنها جارى خواهد بود.

اما اينكه گفتى: حجت و دليل ما مردم را باشتباه مياندازد به خدا قسم دليلهاى ما از آفتاب روشنتر و از ماه نورانى‌تر است و تو هم ميدانى ولى تو از اين جهت از ما رو گردانى كه برادر و جد و عمو و دائى تو را كشتيم، براى استخوان و ارواحى كه در هاويه وارد شدند گريه مكن و براى خونهائى كه شرك، ريختن آنها را حلال كرده و اسلام آنها را ناچيز كرده غضب منما.

و اما اينكه مردم ما را ترك كردند اگر مردم بدور ما جمع ميشدند آنچه را كه از ما حرام ميكردند بيشتر از آن بود كه ما از آنها حرام كنيم (يعنى آنها براى استفاده بدور ما جمع ميشدند) و هر امرى كه محصول آن حاصل شود حقش ثابت و باطلش زائل مى‌شود.

اما اينكه گفتى: ما گمان ميكنيم سلطنت هاشمى و مهدى قائم داريم، در قرآن معنى گمان شك است چنان كه خداى تعالى‌

[١]- سوره نساء، آيه( ٧٥) يعنى: ما به آل ابراهيم كتاب و حكمت و سلطنت بزرگى عطا كرديم.