الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٨٧ - حديث حبشه و خراب كردن كعبه

و موى جلو سرش ريخته است بر بام كعبه مى‌بينم كه با بيل و كلنگ، كعبه را خراب ميكند.

(فصل) ايضا عبد اللَّه بن عمر گويد: مثل اينكه من نظر ميكنم بكعبه و مى‌بينم مرد حبشى كه موى سرش ريخته و ساق پاهايش باريك است آن را خراب مينمايد.

(باب دويست و ششم:) ابو شريحه از رسول خدا ٦ روايت كرده كه فرمود: دابّه را[١] درد هر سه خروج است، اول از انتهاى يمن خروج ميكند و ذكر آن در زمان طويلى در بين اهل باديه‌[٢] فاش مى‌شود ولى در مكه نامى از آن برده نخواهد شد، بعد از آن، زمان طولانى مكث نموده و براى دومين بار در نزديكى مكه خروج خواهد كرد و ذكر آن در باديه فاش مى‌شود، بعد از آن در مدت زيادى مكث خواهد نمود و براى آن سومين دفعه در آن روزى كه مردم در بزرگترين مسجدهاى خدا يعنى مسجد الحرام باشند- و چيزى آنها را حفظ نميكند مگر ناحيه راست خارج مسجد كه بين ركن اسود تا باب بنى مخزوم است- خروج ميكند آنگاه مردم بجهت آن متفرق ميشوند و گروهى از مسلمين، راسخ و ثابت خواهند بود تا آن موقعى كه ميفهمند نمى‌توانند خدا را عاجز كنند و آن دابّه بر آن‌ها خارج مى‌شود

[١]- منظور از دابه همان است كه در آيه( ٨٤) سوره مباركه نمل اشاره شده، طالبين بآن سوره مراجعه نمايند- مترجم.

[٢]- باديه: صحراء- المنجد.