الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٢٤ - راجع به صيحه ماه رمضانى كه اول آن جمعه باشد

از رسول خدا ٦ روايت كرده كه فرمود: قربانى بزرگ خدا در ميان قوم ترك است و بعد از آنها تركى نخواهد بود.

سيد بن طاوس گويد: شايد منظور، ترك بنى عباس باشد كه مسلمان بودند، آنها كه تركى نظيرشان نبوده و قربانى بزرگى بدست آن دولت ستمكار قربانى شد.

[جنگ سفيانى با ترك‌]

(باب پنجاه و هفتم:) أرطات گويد: سفيانى با ترك جنگ ميكند و بعد از آن بدست مهدى ٧ ريشه كن خواهند شد.

[علامت از بين رفتن سلطنت آنها]

(باب پنجاه و هشتم:) حذيفة بن يمان گويد: وقتى كه اولين (طائفه) ترك را در جزيره ديديد با آنها جنگ كنيد تا آنها را شكست دهيد يا اينكه خدا شرّ آنها را دفع كند زيرا آنها حرم را افتضاح ميكنند و آن علامت خروج اهل مغرب و از بين رفتن قدرت و سلطه آنها است.

[راجع به صيحه ماه رمضانى كه اول آن جمعه باشد]

(باب پنجاه و نهم:) ابن مسعود از حضرت محمّد بن عبد اللَّه ٦ روايت كرده كه فرمود:

وقتى كه در ماه رمضانى (صيحه‌اى) يعنى صداى شديدى‌[١] بوجود آمد در ماه شوال صداى پهلوانها در جنگ بلند مى‌شود و جنگ و فتنه‌هائى بپا خواهد شد و در ذى قعده قبيله‌ها متفرق ميشوند و در ماه ذى حجة و محرم خونها ريخته مى‌شود، آنگاه سه مرتبه فرمود: چه محرمى؟! هيهات، هيهات در آن موقع مردم كشته ميشوند.

ابن مسعود گويد: از آن حضرت پرسيديم: آن صيحه در چه وقتى‌

[١]- يا عذابى، يا غارتگرى- المنجد.