الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ١١٢ - على
برخوردار بودند.
(باب سى و چهارم:) ابن ديلمى ميگويد: بنى اميّه هشتاد و هفت يا نه سال سلطنت ميكنند بعد از آن خدا سلطنت آنها را بوسيله بيرقهائى سياه كه از طرف مشرق مىآيند ريشه كن ميكند، آنگاه آن بيرقهاى سياه بر قرارند تا اينكه بلاى آنها بهر مؤمنى برسد، سپس خدا آن بلاء را بوسيله آل محمّد ٦ بر طرف ميكند و اين بليه در آن موقعى است كه افراد سفيه و بچهها امارت كنند، آن طور امارتى كه رسول خدا ٦ در باره آن فرمود:
هيچ گونه حرمت و عهد و ميثاقى ندارد و زمان آنها زمانه جائرى است.
[دوازده امام : از قريشند]
(باب سى و پنجم:) جابر بن سمره ميگويد: رسول خدا ٦ فرمود: قيامت قيام نميكند تا اينكه دوازده امير از قريش متولى امارت شود.
[على ٧ فرزندان خود را نهى مىكند كه قبل از ظهور مهدى ٧ خروج كنند]
(باب سى و ششم:) عبد اللَّه بن عبد العزيز ميگويد: على بن ابى طالب ٧ بمن فرمود و در كوفه هم فرمود: ايها الناس بعد از من آرام باشيد و از يك عده قليلى از آل محمّد ٦ بر حذر باشيد زيرا كه يك عده قليلى از آل محمّد ٦ خروج ميكنند ولى بعلت مخالفت با امر من و پشت پا زدن بعهد من بمقصود خود نخواهد رسيد و روايتى را نقل كرده كه بعضى از اولاد حسين براى كمك اميّه ظهور ميكنند و بلاء، مردم را فرا خواهد گرفت و خدا بهترين خلق را مبتلا خواهد كرد تا اينكه خوبان از بدان ممتاز شوند، مردم از يك ديگر بيزارى ميجويند، اين بلاء طولانى خواهد شد