الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٩٠ - خروج دابه و قتل ابليس

[خروج دابّه و قتل ابليس‌]

(باب دويست و يازدهم:) عبد اللَّه از رسول خدا ٦ روايت كرده كه فرمود: خروج دابّه بعد از طلوع آفتاب خواهد بود، موقعى كه دابّه خروج كند ابليس را در حال سجود ميكشد و مؤمنين تا مدت چهل سال در زمين (از نعمتهاى خدا) برخوردارند، چيزى را آرزو نمى‌كنند مگر اينكه آن را مى‌يابند، ظلم و جورى نخواهد بود، همه اشياء خواه ناخواه تسليم خداى عالم ميشوند، مؤمنين با رغبت و كفار با كراهت تسليم امر خدا ميشوند، درندگان و طيور با كراهت مطيع خواهند شد حتى درندگان مزاحم پرندگان نميشوند، مؤمن توليد مثل ميكند و تا چهل سال بعد از خروج دابّه نخواهد مرد، بعد از آن موت در ميان آن‌ها عود ميكند و آنچه كه خدا بخواهد باقى ميمانند، آنگاه موت در جامعه مؤمنين سرعت ميكند بنحوى كه مؤمنى نخواهد بود و كفار مى‌گويند: ما از مؤمنين خائف و ترسان بوديم و فعلا كسى از آن‌ها باقى نمانده است، از ما ميّتى مفقود نشده زيرا كه ما بيكديگر هجوم و حمله نكرديم و آنها يك ديگر را در بين راه چون حيوانات مورد حمله قرار ميدادند.

آنگاه يكى از كفار با مادر و خواهر و دختر خود در بين راه نكاح ميكند (يعنى زنا ميكند) موقعى كه او بلند شد ديگرى با آن زن بزنا مشغول خواهد شد، اين عمل، زشت و ناپسند بنظر نمى‌آيد، در چنين روزى خوبان آن‌ها مى‌گويند: اگر اين عمل قبيح را در بين طرق و راهها انجام نمى‌داديد بهتر بود.