الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٩ - از اصول شيعه

تو همان كسى هستى كه تسليم او خواهى شد و ناچارى كه تابع او باشى تا موقعى كه بميرى و يكى از اصحاب آن حضرت بر جنازه تو نماز بخواند.

و اما آنهائى كه به سرانديب و سمندار سكنا ميكنند چهار نفر از اهل فارسند كه بجهت تجارت مسافرت ميكنند و در سرانديب و سمندار اقامت ميكنند تا اينكه صوت معهود را بشنوند و بطرف مكّه حركت نمايند.

و اما آن كسى كه در سلاهط از مركب خود (افتاده) مفقود مى‌شود: او مردى است از اهل يهوديه اصفهان كه از سلاهط بقصد ايله خارج مى‌شود و در آن بينى كه شبانه در دريا حركت ميكند صدائى ميشنود و از كشتى در زمينى پياده مى‌شود كه از آهن سفت‌تر و از ابريشم (برّاقتر يا نرمتر؟) آنگاه اهل مكه ندا ميكنند سوار شويد كه اين صاحب و سرور شما است، و آن مرد بر مى‌گردد و ميگويد:

براى من مانعى نيست زيرا كه اين گروه تماما در مكه هستند و يكى از آنها تخلف نخواهد كرد. امام صادق ٧ فرمود: موقعى كه قائم قيام كرد اين گروه متولى و حكام زمين خواهند بود.

[از اصول شيعه‌]

(فصل سى و سوم:) منصور بن حازم ميگويد: از امام جعفر صادق ٧ راجع به حظيره‌اى‌[١] كه بين دو خانه است سؤال شد، گمان كرد كه على ٧ براى صاحب آن خانه‌اى كه از طرف قماط است قضاوت كرد.

[١] حظيره: مكانى است كه چهارپايان را جا ميدهند- قماط: چادر قداق و بند آن- اقرب الموارد