الملاحم و الفتن، یا فتنه و آشوبهای آخر الزمان - سید بن طاووس - الصفحة ٧٢ - ابن عمر ظهور مهدى

يكنوع خروجى كه غير از قطيعه‌[١] چيزى از آن‌ها جلوگيرى نميكند، قربانى اعظم خدا در بين آنها خواهد بود.

(فصل) حذيفه مى‌گويد: (رسول خدا)؟ به اهل كوفه فرمود: قومى شما را از كوفه خارج ميكنند كه داراى اين صفاتند: چشمهاى كوچك، بينى‌هاى پهن، صورتهاى آنها نظير سپرهاى عريض آهنين، نعل موئى مى‌پوشند و مالهاى سوارى خود را بنخل جوخا (محلى كه خرما را خشگ ميكنند- فرهنك- يا يكنوع درخت خرمائى)؟ مى‌بندند، از سوراخها و مجارى فرات آب مى‌آشامند.

[ابن عمر ظهور مهدى ٧ را به مرد عراقى مى‌گويد]

(فصل) عبد اللَّه بن عمر ميگويد: خدمت (رسول خدا)؟ آمديم، فرمود:

شما چه كسانى هستيد؟ گفتم: از اهل عراق فرمود: قسم بآن خدائى كه غير از او خدائى نيست كه بنو قنطورا (ملت ترك) شما را از خراسان و سيستان مى‌رانند يكنوع راندن با سرعتى تا اينكه وارد ابلّه (شهرى است در بصره) ميشوند و اسبى را در آن باقى نمى‌گذارند، بعد از آن نزد اهل بصره ميفرستند كه يا بايد از شهرهاى ما خارج شويد يا اينكه ما بر شما وارد خواهيم شد.

فرمود: بنو قنطوراء به سه فرقه تقسيم ميشويد: يك فرقه از آنها در كوفه و فرقه ديگر در حجاز و فرقه سوم در زمين باديه يعنى زمين عرب جاى گزين خواهند شد و كار عراق بجائى ميرسد كه احدى قفيز و درهمى در آن نخواهد يافت، فرمود: اين موضوع موقعى انجام مى‌گيرد

[١]- قطيعه يعنى جدائى و هجران، وظيفه، مواضعى در بغداد- اقرب الموارد.