ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٥٧ - وضو را باطل نمىكند مگر آنچه از دو طرف خارج مىشود

باب خصلت‌هاى دوگانه‌

شناخت توحيد با دو خصلت‌

١- هشام بن سالم گفت: امام صادق ٧ فرمود: از پدرم شنيدم و او از پدرش شنيد كه مردى نزد امير المؤمنين ٧ از جاى برخاست و به او گفت: يا امير المؤمنين! پروردگارت را با چه چيزى شناختى؟

فرمود: با به هم خوردن عزم و اراده و شكسته شدن همّت، هر گاه كه چيزى را قصد كردم، خدا ميان من و قصدم حايل شد و من چيزى را اراده كردم ولى قضاى الهى با آن مخالفت نمود، پس دانستم كه سامان دهنده كارها كسى غير از من است. آن شخص گفت: چگونه سپاس نعمت‌هاى خدا را به جاى آوردى؟ فرمود: به بلايى توجه كردم كه از من دور كرده و ديگرى را به آن مبتلا ساخته است، پس دانستم كه به من نعمت داده و سپاسگزارى كردم. آن شخص گفت: براى چه ملاقات او را دوست دارى؟

فرمود: وقتى ديدم كه او دين فرشتگان و پيامبران و انبياى خود را براى من برگزيده، دانستم كه كسى كه مرا اين گونه گرامى داشته، مرا فراموش نمى‌كند، پس ملاقات او را دوست داشتم.

سخن پيامبر ٦ كه دوست ندارم در دو خصلت كسى شريك من باشد

٢- سكونى از امام صادق ٧ و او از پدرانش نقل مى‌كند كه على ٧ گفت: پيامبر خدا ٦ فرمود: دو خصلت است كه دوست ندارم كسى در آنها شريك من باشد:

وضوى من كه جزء نماز من است و ديگرى صدقه دادن من كه چون از دست من به دست سائل مى‌رسد، در واقع در دست خداى رحمان قرار مى‌گيرد.

دو غريب را تحمل كنيد

٣- سكونى از امام صادق ٧ و او از پدرانش نقل مى‌كند كه على ٧ از پيامبر خدا ٦ نقل مى‌كند كه فرمود: دو غريب است كه بايد آنها را تحمل كنيد: كلمه حكمت‌آميزى از يك نادان، آن را قبول كنيد و كلمه نابخردانه‌اى از حكيم، آن را ببخشاييد.

وضو را باطل نمى‌كند مگر آنچه از دو طرف خارج مى‌شود

٤- ابو بصير مرادى مى‌گويد: از امام صادق ٧ در باره حجامت و قى كردن و هر