ترجمه خصال شيخ صدوق - جعفري، يعقوب - الصفحة ٣٤١ - نشانههاى پيرى در چهار محل
نفاق نيز چهار پايه دارد: هواى نفس و سستى و خشم و طمع، هواى نفس چهار شعبه دارد:
ستم و دشمنى و شهوت و طغيان، كسى كه ستم كند، بدىها و بهانههاى او زياد مىشود و كسى كه دشمنى كند، از شرور او ايمن نتوان شد و دل او تسليم نيست، و كسى كه خود را از شهوتها دور نكند، در زشتىها فرو مىرود و كسى كه طغيان كند با نداشتن يقين و حجت گمراه مىشود.
شعبههاى سستى عبارتند از: بيم و غرور و سهل انگارى و آرزو. اين بدان جهت است كه بيم داشتن از دين حق برمىگرداند و سهل انگارى كار را به عقب اندازد تا اينكه وقت بگذرد و اگر آرزو نبود، انسان واقعيتى را كه در آن است مىدانست و اگر آن را مىدانست از ترس و هراس مىمرد.
و شعبههاى خشم عبارتند از: تكبر و فخر فروشى و طرفدارى و تعصب، پس كسى كه تكبر كند، به پشت برمىگردد و كسى كه فخرفروشى كند به بدى مىافتد و كسى كه طرفدارى كند ضرر مىرساند و كسى كه دچار تعصب شود ستم مىكند، پس چه بد است كارى كه ميان تكبر و پس رفت و فجور و ستم باشد.
و شعبههاى طمع عبارتند از: شادمانى، خرامانى و لجاجت و افزون خواهى، شادمانى (بيهوده) نزد خدا ناپسند است و خرامانى، خود بزرگ بينى است و لجاجت بلا براى كسى است كه در دامهاى گناه گرفتار شده و افزون خواهى بيهودگى و مشغول بودن و تبديل كار خوب به كار بد است. اين نفاق و پايهها و شعبههاى آن است.
نجده حرورى در نامهاى چهار چيز از ابن عباس پرسيد
٧٥- عبيد الله بن على از امام صادق ٧ نقل مىكند كه فرمود: نجده حرورى (كه از خوارج بود) نامهاى به ابن عباس نوشت و چهار چيز از وى پرسيد: آيا پيامبر خدا ٦ همراه با زنان هم به جنگ مىرفت؟ و آيا چيزى را به آنان تقسيم مىكرد؟ و از محل مصرف خمس و از يتيم كه چه موقع يتيمى او پايان مىيابد، و از كشتن كودكان (در جنگ) پرسيد، ابن عباس به او نوشت اما در باره زنان، پيامبر خدا ٦ آنها را بهرهمند مىكرد ولى به آنان سهم نمىداد، و اما خمس، ما گمان مىكنيم كه آن مال ما (بنى هاشم) است و گروهى گمان كردند كه آن مال ما نيست اما صبر كرديم، و اما يتيم، پايان يتيمى او نيرومند شدن اوست و آن همان احتلام و بلوغ است مگر اينكه در او رشدى نبينى و او نزد تو سفيه يا ضعيف باشد كه در اين صورت ولىّ او او را نگهدارى مىكند و اما كودكان، پيامبر خدا ٦ آنها را نمىكشت ولى خضر كافرشان را مىكشت و مؤمنان را رها مىكرد، اگر تو مانند خضر از سرانجام آگاهى، خود دانى.
نشانههاى پيرى در چهار محل
٧٦- سليمان جعفرى از امام رضا ٧ و او از پدرانش از على ٧ نقل مىكند كه