تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ١٢٥ - ٧ - باب حسن اختيار الله للمؤمنين و نظره لهم و إن كانوا كارهين
خستگى بيندازند، بازهم در عبادت من تقصير و كوتاهى كرده و به حقيقت محتواى عبادت من نرسيده و به آنچه از كرامات و نعمتهاى بهشتى آرزو مىكنند دست نخواهند يافت؛ ولكن اگر به رحمت من وثوق نموده و به فضل من اميدوار باشند و به حُسن ظنّ من اطمينان كنند، رحمت من در چنين حالتى نصيبشان خواهد شد و از بهشت رضوان من به ايشان خواهد رسيد و آمرزش و بخشش من شاملشان مىگردد، كه همانا من خداى بخشاينده و مهربان هستم و به آن ناميده شدهام.
١١٦- امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از پيامبر خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرموده است:
مايه شگفتى است كه، خداوند براى مؤمن مقدّراتى را در نظر نمىگيرد مگر آنكه خير و سعادت او در آن مىباشد،- شادمان نمايدش و يا بدحال- اگر گرفتارش كند كفاره گناهانش باشد؛ و اگر در رفاه و سلامت قرارش دهد، او را گرامى داشته و تشويقش نموده است.
١١٧- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
چه بسا نعمتى كه خداوند به بندهاش مىدهد در راستاى آرزوهايش نباشد؛ و چه بسا آرزومندى آرزويى كند در غير مقصود خود؛ و چه بسا كوشش كنندهاى در جهت مرگ خود تلاش نمايد ولى براى سهميّه مقدّرات خود بسيار كُند و دلسرد باشد.
١١٨- زراره گويد:
از ابو جعفر (امام محمّد باقر) عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه در مورد قضا و قدر خداى عزيز و