تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ٧١ - ٢ - باب تعجيل التمحيص عن المؤمن
مىكنم تا آنكه ملائكه را با روح و ريحان ملاقات و ديدار كند؛ و من هم نسبت به او خشمگين نخواهم بود.
يك چنين حالتى براى شيعه ما حليت و پاكى است از آنچه كه در آن قرار داشت، آيا براى تو و دوستانت چنين وضعيّت و موقعيتى وجود دارد؟! پس خود را ملامت كن؛ و يا (اين سخنان و حالات را) رها كن.
٤١- ابو الصباح كنانى گويد:
من و زراره در محضر امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ بوديم كه فرمود: آتش كسى را طُعمه و خوراك خود قرار نمىدهد كه متّصف به اين امر (ولايت اهل بيت رسالت :) باشد، زراره اظهار داشت: از اين افراد (اهل ولايت) كسانى هستند كه مرتكب گناهان كبيره مىشود؟!
فرمود: آيا نمىدانى پدرم در اين مورد چه فرموده است؟! او مىفرمود:
هنگامى كه مؤمن مبتلا به (گناهان) خطرناك شود، خداوند او را مبتلا مىنمايد به بلايى در جانش، يا ترسى كه خداوند بر او وارد گرداند، تا آنكه از دنيا خارج شود و از گناهانش خارج و پاك گشته باشد.