تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ٦٣ - ٢ - باب تعجيل التمحيص عن المؤمن

٣٣- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از امير مؤمنان علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:

از گناهان پرهيز و دورى كنيد، زيرا هيچ بلا و كمبود رزقى نيست مگر آنكه به جهت گناهى باشد، حتى خدشه بر پوست، خوردن پا به سنگ و ديگر مصيبتها.

به راستى كه خداوند مى‌فرمايد: آنچه از مصيبتها و سختى‌ها به شما مى‌رسد، به جهت آنچه است كه با دست‌هاى خودتان انجام داده‌ايد.

٣٤- امام امير مؤمنان عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:

از شيعيان ما نيست كسى كه مرتكب حرام يا مكروهى شود و بميرد، مگر اينكه به بلايى مبتلا شود، كه بواسطه آن گناهانش بين برود، اين بلا ممكن است در مال، يا فرزند او باشد و يا در جسم و جانش باشد، كه در اين صورت خداوند را ملاقات مى‌كند در حالتى كه گناهى برايش نوشته نشده است.

و اگر گناهى برايش باقى مانده باشد خداوند سكرات مرگ و جاندادن را او سخت گرداند تا به وسيله آن، بقيه گناهانش نيز پاك شود.

٣٥- امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:

به راستى اگر خداوند متعال بخواهد بنده‌اى را كه داراى گناهى باشد، گرامى دارد او را به نوعى مرض مبتلا مى‌كند، پس اگر جبران گناه نگشت، به تنگدستى و نياز مبتلايش مى‌نمايد؛ و اگر آن هم جبرانش نكند، مرگ را بر او سخت مى‌گيرد تا مكافات گناهش باشد (و بدون گناه وارد قيامت شود).

و چنانچه بخواهد بنده‌اى را اهانت نمايد و داراى حسنه‌اى باشد، بدنش را سالم مى‌دارد، پس اگر جبران حسنه‌اش نشد توسعه در زندگى و معاش عطايش كند؛ و اگر آن هم جبرانش نكند مردن و جاندان را بر او ساده گرداند تا مكافات حسنه‌اش باشد (و ديگر در قيامت طلبى از خداوند نداشته باشد).