تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ١٠٩ - ٦ - باب وجوب الأرزاق و الإجمال في الطلب
باب ٦- تحصيل روزى به اندازه نياز
٩٧- امام جعفر صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
اوند باب رزق و روزى را از راه خاصّى بر بندهاى مسدود نكرده، مگر آنكه از راه ديگرى برايش گشوده است كه برايش مىرسد اگر چه در محاسبات او نباشد.
٩٨- امام حسن مجتبى عَلَيْهِ السَّلَامُ به مردى فرمود:
اين چه حالتى است؟! براى طلب روزى همچون دشمن در جهاد و تلاش مباش؛ و براى به دست آوردن سهميه و مقدّرات خود همچون شخص تسليم شده بىاراده، بىتفاوت مباش. پس به درستى (كه تحرّك براى بدست آوردن) فضل، سنّت و كار پسنديدهاى است، و راهيابى براى تحصيل آن از حيا و عفّت شخص خواهد بود، عفيف بودن به دفع كردن رزق و روزى نيست، همچنان كه حرص و طمع جلب كننده اضافى نخواهد بود، چون كه رزق و روزى تقسيم و سهميهبندى شده است و با بكارگيرى حرص و طمع، (اسباب) گناهان و جنايات جلب خواهد شد.
٩٩- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرموده است:
به راستى از نشانههاى صحت و درستى يقين و ايمان مرد مسلمان اين است كه خشنودى و رضايت مردم را با خشم و ناخشنودى خداوند بدست نمىآورد؛ و مردم را به جهت روزى خداوند حمد و سپاس نمىگويد و ايشان را به جهت محروميّت سرزنش و ملامت نمىكند. به راستى كه روزى خداوند نه با حرص و طمع افراد جلو انداخته مىشود، و نه با تنفّر و ناخوشايندى افراد عقب مىافتد.