تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ٧٥ - ٣ - باب التمحيص بالعلل و الأمراض
باب ٣- پاكسازى به وسيله آفات و مريضىها
٤٣- سدير (صيرفي) گويد:
به امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ عرضه داشتم: آيا خداوند متعال مؤمن را مبتلا و آزمايش مىنمايد؟
فرمود: و آيا بجز مؤمن كسى مبتلا مىشود؟ (آزمايش مختص مؤمن است)، حتّى صاحب يس[١]، آن شخصيّتى كه (خداوند به نقل از او مىفرمايد كه) گفت: «اى كاش طايفه و بستگان من مىدانستند (كه خداوند مرا آمرزيده است)»، او مُكتع قرار گرفت.
گفتم: مُكتع چيست؟ فرمود: به جذام مبتلا گرديد.
٤٤- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
مؤمنى نيست مگر آنكه دردى در جايى از بدنش وجود داشته باشد، كه تا هنگام مرگ از او جدا نمىشود؛ اين حالت براى او كفّاره گناهانش است.
٤٥- امام كاظم عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود: تب يك شب، كفّاره يك سال است.
[١] - او يكى از سه شخصيتى است كه در روايات متعددى وارد شده: به اندازاه يك چشم برهم زدن به خداوند كفر و شرك نياوردند، كه اولين ايشان يوشع بن نون بود كه در ايمان به حضرت موسى عَلَيْهِ السَّلَامُ از ديگران سبقت گرفت، دومين ايشان صاحب يس بود كه به حضرت عيسى عَلَيْهِ السَّلَامُ سبقت گرفت و سومين آنها اميرالمؤمنين على عَلَيْهِ السَّلَامُ بود، كه به حضرت رسول صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ سبقت گرفت. بحار الأنوار: ٣٨/ ٢٤٣.