تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ١٠٣ - ٥ - باب التمحيص بذهاب المال و مدح الفقر و أن الله اختار الآخرة للمؤمنين
٩٠- إسحاق بن عمّار گويد:
از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود:
كسى كه در دنيا چيز زيادى (مانند ثروت، تشريفات و ...) عطايش گردد، اگر در قيامت وارد بهشت شود، حظ و بهرهاى كمتر در آن خواهد داشت.
٩١- امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
همانا بندهاى (مؤمن) براى خداوند به قدرى كريم و محترم است، كه اگر درخواست بهشت كند عطايش نمايد و چيزى از آن كم نگذارد، ولى اگر درخواست يك وجب زمين (از دنيا) كند محرومش نمايد.
و چه بسا بندهاى براى خداوند به قدرى سبك و پست باشد كه اگر درخواست دنيا و امكانات آن را كند عطايش نمايد و چيزى از آن كم نمىگذارد، ولى اگر درخواست يك وجب بهشت كند محرومش نمايد.
همانا كه خداوند براى مؤمن تعهّد بر بلا دارد همچنان كه شخص غايب (مسافر) تعهّد دارد كه براى خانوادهاش هديهاى بياورد.
و به وسيله دنيا از مؤمن حمايت و رفع نياز مىكند، همان طورى كه پزشك مريض را حمايت و درمان مىكند.
٩٢- امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
همانا خداوند عزيز و جليل دنيا را به هر دوست و دوشمنى عطا مىنمايد، ولى آخرت را عطا نمىكند مگر به كسى كه دوستش داشته باشد.
پس اگر مؤمنى جاى كرياجى (تازيانهاى) از خدا بخواهد عطايش نمىكند، ولى چنانچه درخواست آخرت كند هر چه بخواهد عطايش مىنمايد، امّا كافر در دنيا