تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ٤٧ - ١ - باب سرعة البلاء إلى المؤمن
فرمود: (بلى،) نفرين شده و ملعون است؛ و چون حضرت (مرا شگفت زده) ديد كه بر من چنين مطلبى سنگين است، فرمود: اى يونس! همانا خراشيدن پوست، كوبيدگى، لغزيدن و افتادن، بدبختى و گرفتارىهاى زندگى، آزمند و ضعيف گشتن، پاره شدن بند كفش، لرزش پلكهاى چشم و مشابه آنها از انواع بلايا و مصيبتها است.
به راستى مؤمن گرامىتر از آن است كه چهل روز بر او بگذرد و به جهت گناهان و خطاهايش به وسيله آزمايش پاك نگردد، اگر چه به سبب غم و اندوهى باشد كه نداند چرا و چگونه بر او وارد شده است.
به خدا سوگند! بعضى از شما پولهاى سكّه نزدش گذاشته شود، چون محاسبه كند ناقص و كَم باشد، پس ناراحت و غمگين گردد؛ و چون دوباره محاسبه كند، ببيند كه درست است، پس همين سبب از بين رفتن بعضى از گناهانش باشد.
٨- امام كاظم عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
مؤمن همانند دو كفّه ترازو است، هر چه ايمانش قويتر گردد، بلاها و آزمايشاهايش بيشتر شود (هر كه مقرّبتر است جام بلا بيشترش مىدهند).
٩- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
به راستى خداوند متعال مؤمنان را در دنيا مورد آزمايش و هدف دشمنانشان قرار داده است.
١٠- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ (به ابو حمزه ثمالى) فرمود:
اى ابو حمزه! مؤمنى نبوده و هرگز نخواهد بود مگر آنكه چهار نوع بلا برايش وجود داشته و دارد: يا آن كه همسايهاى آزارش دهد، يا منافقى (دوست نما) دنباله آثار و حركات او است، يا مخالفى كه كشتن او را غلبهاى آشكار شناسد، يا مؤمنى كه نسبت به او حسادت ورزد.