تكامل و طهارت روح (ترجمه التمحيص) - اسكافى، محمد بن همام؛ مترجم عبدالله صالحي - الصفحة ٤٥ - ١ - باب سرعة البلاء إلى المؤمن
٤- امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود:
مؤمن در هيچ حالتى نيست، مگر آنكه همسايه (و همنشينى) او را آزار رساند؛ و اگر مؤمنى در جزيرهاى از جزاير دريا باشد، خداوند موجودى را برانگيزد كه او را آزار رساند.
٥- امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ به ابو عبيده حذّاء فرمود:
اى زياد! همانا خداوند با بنده مؤمن خود پيمان بر بلا (و مشكلات در زندگى) بسته است؛ همچنان كه شخص مسافر مقيّد است كه براى اهل منزل خود (سوغات و) هديه آورد.
همچنين خداوند مؤمن را در سختى امور دنيا قرار مىدهد، همانطورى كه پزشك، مريض را جهت درمان زخمهايش داغ[١] مىنمايد.
٦- از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ (نقل شده است كه) فرمود:
غضب، جرعه خوبى است براى كسى كه بر آن تحمّل داشته و بردبار باشد، به راستى پاداش بزرگ در قبال بلاى بزرگ خواهد بود، خداوند گروهى را دوست ندارد، مگر آن كه (به نوعى) مبتلايشان مىنمايد.
٧- يونس بن يعقوب گويد:
از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود: هر بدنى و جسمى كه چهل روز يك بار مصيبت نبيند نفرين شده و ملعون است.
اظهار داشتم: نفرين شده و ملعون است؟!
[١] - داغ كردن يا سوزاندن، آخرين مرحله درمان بعضى امراض صعب العلاج، در طب قديم بوده است.