پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٠ - بينش در كنار دانش
ابتدا سخن مىگويد، سپس مىانديشد».
درجه بالاى بينش مخصوص امامان معصوم عليهم السّلام است و رسيدن به آن درجه براى ديگران اگر غير ممكن نباشد، نزديك به محال است؛ هرچند مىتوان تا حدودى به آن نزديك شد.
مولا امير مؤمنان عليه السّلام مىگويند: «قالت الحكمة: من أرادني فليعمل بأحسن ما علم»[١]؛ «حكمت گفت: اگر كسى مرا مىخواهد به بهترين آنچه مىداند عمل كند».
همه از دانش شريعت آگاهند و كسى نيست كه بداند در شريعت اسلام چه چيز ناپسند است و چه چيز فضيلت و كمال؛ اما در مرحله عمل ارزش انسانها متفاوت مىشود. حضرت امير عليه السّلام مىگويند كه هركس مىخواهد داراى بينش الهى شود، در مقام عمل، به بهترين مصداق آنچه مىداند، عمل كند.
اگر انسان در مسير الهى استقامت بورزد، خداوند او را كمك كرده، راه را براى او روشن مىسازد. در اين زمينه آيههاى فراوانى در قرآن وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
١. وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ[٢]؛ «و كسانى كه در راه ما كوشيدهاند، به يقين راههاى خود را به آنها نشان مىدهيم و هرآينه خداوند با نيكوكاران است».
خداوند عنايتش را شامل كسانى مىكند كه خداگونه حركت مىكنند و در راه رسيدن به حق مىكوشند؛ ازاينرو اين افراد هيچگاه نمىلغزند و همواره در كارهايشان موفقند.
٢. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَ جاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ[٣]؛ «اى كسانى كه ايمان آوردهايد، همواره پرهيزكار بوده (و متعهدانه رفتار
[١] . مقدمه تفسير راغب اصفهانى، ص ٩٥.
[٢] . عنكبوت، ٦٩.
[٣] . مائده، ٣٥.