پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٩٤ - آيه تبليغ
علاوه بر اين بسيارى از رؤساى قبايل طمع داشتند كه پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله زعامت را به دست بگيرند. در آن زمان، هنگامى كه رئيس قبيلهاى مىمرد، بزرگان آن قبيله گرد هم مىآمدند و از بين خود يكى را به رياست انتخاب مىكردند. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىدانست كه آنها پس از او در صدد تشكيل شوراى قبايلى هستند تا از ميان خود كسى را به رهبرى برگزينند؛ ازاينرو پيامبر صلّى اللّه عليه و آله واهمه داشت كه منافقان پس از او اصل اسلام را از بين ببرند.
خداوند خطاب به پيامبر گفت: «واهمه نداشته باش و رسالتت را انجام ده كه اگر اين جمله آخر را نگويى، رسالت را ناقص گذاشتهاى».
مراد از «يعصمك»: هنگامى كه خداوند به شخصيت عظيمى همچون پيامبرش مىگويد: «و اللّه يعصمك»[١]، مراد شخصيت پيامبر است نه شخص او؛ زيرا تشخّص انسانهاى بزرگ در شخصيتشان است نه در شخصشان.
روز عاشورا شخصيت امام حسين عليه السّلام و شخصيت يزيد باهم جنگيدند نه شخص آنها. در آن روز شخص يزيد بر شخص امام حسين عليه السّلام غلبه پيدا كرد؛ اما شخصيت امام حسين عليه السّلام- كه همان شخصيت اسلام بود- بر شخصيت يزيد- كه شخصيت كفر و عناد است- پيروز شد. امام حسين عليه السّلام شخصش را فداى شخصيتش كرد و توانست شخصيت يزيد، بنى اميه و همه كسانى را كه در اين راستا قرار داشتند از بين ببرد.
سيد قطب[٢] در تفسير «فى ظلال القرآن» ذيل آيه إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ[٣] مىگويد: «اگر مىخواهيد بدانيد كه چگونه خداوند ياريش را شامل مؤمنان مىكند، تاريخ عاشورا را مرور كنيد. خداوند در روز
[١] .« خداوند از تو محافظت مىكند».
[٢] . سيد قطب از مفسران معاصر اهل تسنن است.
[٣] .« در حقيقت، ما فرستادگان خود و كسانى را كه ايمان آوردهاند، در زندگى دنيا و روزى كه گواهان بر پاى مىايستند قطعا يارى مىكنيم». غافر، ٥١.