پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٩٥ - روايتهاى رجعت

حق است؛ زيرا روايت‌ها در اين زمينه به حد تواتر رسيده و نزديك به دويست روايت نقل شده است كه به رجعت صراحت دارد. اين روايت‌ها را بيش از چهل نفر از علما و محدثان بزرگ در بيش از پنجاه كتاب معتبر روايت كرده‌اند». مرحوم مجلسى سپس تك‌تك اين بزرگان را برمى‌شمارد؛ از جمله: صدوق، كلينى، طوسى، علم الهدى، نجاشى، كشى، عياشى، قمى، مفيد، كراجكى، نعمانى، صفار، ابن قولويه، ابن طاووس، طبرسى، ابن شهراشوب، راوندى.[١]

اكنون چند نمونه از اين روايت‌ها را مى‌آوريم:

١. از امام صادق عليه السّلام درباره آيه‌ وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً سؤال شد، امام گفتند: «مردم درباره آنچه مى‌گويند؟» در پاسخ گفتند: «درباره قيامت است.» امام پرسيدند: «آيا روز قيامت از هر گروهى دسته‌اى برانگيخته مى‌شوند و بقيه مردم واگذار مى‌شوند؟ نه چنين نيست، اين آيه مربوط به رجعت است. اما آيه قيامت، آيه‌ وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً مى‌باشد»[٢].

٢. على بن ابراهيم قمى با سندى صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت مى‌كند: «و لا يرجع إلّا من محض الإيمان محضا أو محض الكفر محضا»[٣]؛ «تنها كسانى بازمى‌گردند، كه خالصا ايمان آورده يا كفر ورزيده‌اند».

٣. امام صادق عليه السّلام درباره آيه‌ رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ‌ گفتند: «ذلك في الرّجعة»[٤].

٤. امام صادق عليه السّلام مى‌گويند: «ليس منّا من لم يؤمن بكرّتنا»[٥]؛ «از ما نيست كسى كه به بازگشت ما ايمان ندارد».

٥. مأمون عباسى از امام رضا عليه السّلام پرسيد: «درباره رجعت چه مى‌گوييد؟» امام‌

[١] . ر. ك: بحار، ج ٥٣، ص ١٢٢.

[٢] . بحار، ج ٥٣، ص ٥١.

[٣] . بحار، ج ٥٣، ص ٥٣.

[٤] . بحار، ج ٥٣، ص ٥٦.

[٥] . بحار، ج ٥٣، ص ٩٢.