پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٧٩ - شأن نزول آيه

گفت: «در حال ركوع»

پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله تكبير گفت و سپس فرمود: «الحمد للّه الّذي خصّ عليا بهذه الكرامة».[١]

خوارزمى در كتاب مناقب مى‌نويسد: هنگام نزول اين آيه، حسان بن ثابت در آنجا حاضر بود و آن حادثه را به شعر درآورد:

«اى امير مؤمنان، جان و خونى كه در رگ دارم فداى تو باد، و همه كسانى كه در راه هدايت به كندى يا تندى قدم برمى‌دارند فداى تو باد.

آيا اين مدح من هدر مى‌رود؟ درحالى‌كه مدحى كه براى خدا باشد، ضايع نمى‌شود [و خدا قطعا پاداش مى‌دهد].

تو كسى هستى كه در حال ركوع [انگشترت را] بخشيدى. اى بهترين خلايق، تمام جان‌ها فداى تو شوند.

بخشيدى انگشتر مباركت را اى بهترين سرور، اى بهترين سجده‌كننده و اى بهترين ركوع‌كننده.

خداوند بهترين مرتبه ولايت را بر تو نازل كرد و آن را در استوارترين آيين‌ها بيان كرد».

[١] . تفسير مقاتل، ج ١، ص ٤٨٥- ٤٨٧.