پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٧١ - «أنفسنا» در روايات

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ثابت مى‌كند. وى مى‌گويد: «به عقيده ما فردى بايد جانشين پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله شود كه به تصريح آيه مباهله خود پيغمبر شناخته شده است.

مراد آيه- كه مى‌گويد:" على عليه السّلام خود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله است"- اين نيست كه شخص على عليه السّلام همان شخص پيامبر باشد؛ بلكه منظور اين است كه در همه صفات كمالى، به جز مقام رسالت، همانند اوست.

ازاين‌رو پس از رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، شخصى كه در همه صفات، همانند پيامبر است بايد جانشين ايشان شود. پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كامل‌ترين مخلوق است و تصرفاتش بر ديگران اولويت دارد و كسى كه با پيامبر در همه ويژگى‌ها مساوى باشد، همانند پيامبر كامل‌ترين مخلوق است و تصميمش بر تصميم ديگران اولويت دارد».

علامه حلى در ادامه مى‌گويد: «اين آيه بهترين دليل برترى مرتبه مولايمان امير مؤمنان عليه السّلام است؛ چرا كه خداوند به تساوى وى با نفس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حكم كرده است و خداوند او را براى يارى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در جايگاه خطير دعا كردن برگزيد. چه فضيلتى از اين بالاتر كه خداوند به پيامبرش دستور دهد كه براى توسل و دعا از او (على) كمك بخواهد. آيا اين جايگاه رفيع براى شخصى غير از او وجود دارد؟»[١]

علامه مظفر در كتاب دلائل الصدق در توضيح سخنان علامه حلى مى‌گويد:

«اين آيه بر امامت مولا امير مؤمنان عليه السّلام پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دلالت مى‌كند؛ چرا كه ايشان در همه ويژگى‌ها و فضايل، به جز نبوت، با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مساوى است كه اولويت پيامبر بر ديگران، از جمله اين ويژگى‌هاست. كسى كه نفس او نفس پيغمبر است، زير دست هيچ‌كس قرار نمى‌گيرد، همان گونه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله زير دست هيچ‌كس نبود».

مرحوم مظفر در ادامه مى‌گويد: «بلكه تنها از يك جنبه اين آيه مى‌توانيم امامت‌

[١] . دلائل الصدق، ج ٢، ص ٨٢ و ٨٣.