ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١١٠ - باب جواز تعبير از خدا به شى ء «چيز»

شباهتى در ميان نيست) و هر آنچه نام «چيز» بر او صادق باشد جز خدا مخلوقست.

٤-

امام صادق (ع) فرمود: ذات خدا از مخلوقش جدا و مخلوقش از ذات او جداست و هر آنچه نام «چيز» بر او صادق باشد جز خدا مخلوقست و خدا خالق همه چيز است، پر خير و منزه است آنكه چيزى مانندش نيست و او شنوا و بيناست.

٥-

و فرمود: ذات خدا از مخلوقش جدا و مخلوقش از ذات او جداست و هر آنچه نام «چيز» بر او صادق آيد جز خداى تعالى مخلوقست و خدا خالق همه چيز است.

٦-

هشام بن حكم گويد: امام صادق عليه السلام بزنديقى كه از او پرسيد: خدا چيست؟ فرمود:

او چيزيست بخلاف همه چيز گفته من برگشتش باثبات معنائى است براى خدا (همين قدر كه باو اعتراف كنى و منكرش نشوى و بدانى كه) او چيزيست بحقيقت معنى «چيز» جز اينكه جسم نيست، صورت نيست، ديده نشود، لمس نگردد، و بهيچ يك از حواس پنجگانه در نيايد، خاطرها دركش نكنند و گذشت روزگار كاهشش ندهد و سپرى شدن زمان دگرگونش نسازد، سائل گفت: ميگوئيد خدا شنوا و بيناست؟ فرمود:

او شنوا و بيناست: شنواست بى‌عضو گوش، بيناست، بى‌ابزار چشم، بلكه بنفس خود شنود و بنفس خود بيند، اينكه گويم: شنواست و بنفس خود شنود، بيناست و بنفس خود بيند معنيش اين نيست كه او چيزيست و