ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٨٨ - ائمة عليهم السلام باختيار خود ميميرند و زمانش را ميدانند

ائمه عليهم السلام آنچه واقع شده و مى‌شود ميدانند و چيزى از ايشان نهان نيست‌

١-

سيف تمار (خرما فروش) گويد: با جماعتى از شيعيان در حجر اسماعيل خدمت امام صادق عليه السلام بوديم، حضرت فرمود: آيا جاسوسى مراقب ماست؟ ما براست و چپ نگاه كرديم و كسيرا نديديم، عرض كرديم، بر سر ما جاسوسى نيست، حضرت سه مرتبه فرمود: بپروردگار اين كعبه، بپروردگار اين ساختمان، اگر من با موسى و خضر مى‌بودم بآنها خبر مى‌دادم كه من از آنها داناترم و چيزى را كه نزد آنها نبود، بايشان گزارش مى‌دادم، زيرا بموسى و خضر عليهما السلام علم آنچه گذشته و واقع شده، عطا شده بود، ولى علم آنچه تا روز قيامت واقع مى‌شود، عطا نشده بود، ليكن ما از راه وراثت آن علم را از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بدست آورده‌ايم.

شرح‌

- مجلسى ره گويد: اگر اشكال شود كه چگونه امام كه از گذشته و آينده اطلاع دارد در باره جاسوس از اصحابش مى‌پرسد، جواب گوئيم كه در سابق گفتيم كه امام مكلف نيست كه بچنين علمى عمل كند و بايد در ظاهر طبق تقيه رفتار كند و يا آنكه امام براى اطلاع از بعضى مطالب محتاج بمراجعه كتب و يا توجه بعالم قدس است.

٢-

جماعتى از اصحاب كه عبد الاعلى و ابو عبيدة و عبد اللَّه بن بشر خثعمى از آن جمله بودند، از امام صادق عليه السلام شنيدند كه فرمود: من آنچه در آسمانها و زمين است مى‌دانم و آنچه در بهشت و دوزخست مى‌دانم و گذشته و آينده را مى‌دانم، سپس اندكى تأمل كرد و ديد اين سخن بر شنوندگان گران آمد، لذا فرمود: